bebelog

Summer vacation

2011-08-10T14:52:00.000-07:00

A small set of pics from June vacation in Turkey are linked below.
Haziran tatilinden birkaç foto aşağıdaki bağlantıda...

<

Japanese class

2011-08-05T17:33:00.001-07:00

This is a photo from Bowman, from this week.

It appears that Duru and friends are learning Japanese, which happens to be a non-elective course.

Okuldan bir başka enstantane... Görünüşe göre Japonca dersindeler.

Friday note

2011-07-29T15:51:00.000-07:00

This week's Friday note from school included an update from Duru, accompanied by a nice photo with Marika .

(Room 7- Duru)

The most favorite thing that we did this week was library because we get to lie down and read books. For math I did graphs. I did spelling cards. I did 2 cards this week. For PE we learned a new game. It was fun. For Japanese we played Karuta, it is my favorite game to play! We also learned a new song in Spanish.

Goool!

2010-09-19T23:32:00.001-07:00

Duru Cumartesi günkü futbol maçında (takımımızın adı 'Fireballs') iki tane gol attı, hatta bir tane de ucucuna kaçırdı. Ayrıca yemek üzere oldukları bir golü de çizgiden çıkardı.

6 yaşında 10 kızın oynadığı bir futbol maçından bu kadar keyif alınır. Tüm anne babalar ayaktaydık valla... Takımlar aynı seviyede olunca çok daha keyifli oluyor maçlar. 5-5 bitti.

Önceki haftadan birkaç resim:

Sabah halleri

2010-04-08T18:02:00.000-07:00

Duru bu sabah okula -yukarıdan aşağıya sırasıyla- mavi çizgili beyaz çorap, mavi pantalon, kahverengi mavi t-şört, mavi kazak, mavi saç bandı ve uygun renkte tokalarla gitti. Giyeceklerini sabah kendisi seçiyor. Hatta, ben saçını tekrar yapmaya çalışırken yanlışlıkla kırmızı bant taktım, konu dağıldı bir beş dakka... Değiştirdik.

Asıl olay, renk uyumu değil de, Duru'nun bu renk uyumu ve dişleri fırçalanmış, saçları taranmış, tokalanmış halde gelip beni uyandırması oldu. Saat çalmadan önce kalkmış, hazırlanmış gelmiş, beni uyandırmaya... Uyandığımda saat 6:47 idi. 7:20'de kalkacaktık halbuki... Nasıl yapıyor anlamıyorum?

Saat 8:02'de okuldaydık. (Dersler buçukta başlıyor bu arada...)

Okuldan resim

2010-04-02T13:04:00.000-07:00

Bugünkü okul raparunda Duru'un sınıfdan bir foto vardı. Arkada Duru da var. Yüzündeki ifadeye dikkatinizi çekiyorum. Bir çocuk okulda bu kadar eğlenebilir mi? Bu yüzden her gün erken gitmek istiyor okula... 'Erken alalım mı seni' diye sorunca da 'hayır' diyor.

Bowman Weekly Newsletter / Okul Raporu

2010-03-05T15:46:00.000-08:00

Bowman'dan her hafta kisa raporlar geliyor ya, bu hafta 1. Oda'dan Duru yazmis raporu... Soyle diyor:

Juniors

All week long we've been doing math. In Spanish we've been doing cooking. We made pineapple juice with coconut milk. There were pineapples and for decorations we got an umbrella and a cherry. I took my spelling test today. One of my words was dime. D-i-m-e. One other word was k-i-t-e! In cultural we are going to get lessons. I did all my work. The lesson will be on Mexico! We've already studied about Chile, Brazil, Argentina, Cuba and some other countries. I'm excited about the dance tomorrow and a piano recital later!

Duru (room 1)

This is what Duru reported in this week's newsletter from Bowman.

Babanne ve dişler

2009-05-14T22:58:00.002-07:00

Pazar günü Duru'nun babannesi geldi Türkiye'den, Duru'yu şımartmaya.. :) Salı akşamı da halaya gittik, babanne orada kalıyor.

Babasıyım diye demiyorum, Duru'nun şirinliği özerinde bu aralar. Herkesle arası çok iyi, aman deyim. İlk düşen dişinin yerine yenisi çıkıyor, hemen yanındaki hafifçe öne kaydı. Sıra onda herhalde.. Ortondonti eğlenceleri başlayacak mı ilerde, merak içindeyim.

Duru, bunları okuyorsan, hemen git dişlerini fırçala canım... Hadi :)

Kisa rapor

2009-05-14T22:58:00.001-07:00

Fotoğraflardan bakıp son birkaç hafta için not düşelim. İki hafta sonu önce annenin doğumgününü Sultana'da kutladık:

Geçen Cuma gittiğimiz Thai restoranında:

BKP3'deki Andrew'ün doğum gününden enstantaneler:

Endam:

Geçen hafta sonu Türk okulunun diplama töreni vardı. Aşağıda sırasıyla, Yasemin ve Duru yemek yerken, ne kadar hanım yetiştiklerini gösteren bir foto, öğretmen ve öğrenciler bir arada, başarı belgesi alırken, hediye seçerken, kızlar aralarında birşeyler çevirirken:

Eve döndüğümüzde çantadan neler neler çıktı:

Bir başka doğum günü, Deniz'in; yüz boyama, sihirbaz gösterisi, çimenlerde yuvarlanmaca ve diğer eğlenceler:

Pazar günü deniz kıyısında düz bir bisiklet yolunda bisiklete binmeye gittik. Çok eğlendik. Önce eski Amerikan kasabasında takıldık biraz, 'eski zaman köy eğlenceleri' neymiş, onları öğrendik; sonra da Duru ilk kez kendi başına toprak yolda bisiklete bindi. Gıkını çıkarmadan yolun tamamında bizimle geldi, hiç de zorlanmadı.

Arada kumsalda mola verdik, birşeyler yedik, oynadık:

Akşam, hala ve Martin'in evinde hamburger yemeye gittik. Orada da kudurduk biraz... Fotolarda yok ama babannesi geldi Düdüş'ün:

Film, diş ve 23 Nisan

2009-04-30T21:41:00.000-07:00

Geçen hafta sonunu yazdıktan sonra ben, akşam yemeğinde ne yapalım konusu dallandı budaklandı ve çabuk bir yemeğin ardında Duru ile filme gitmeye dönüştü. Biraz geç saatte olsa da 'Hannah Montana' filmine gittik. Duru uykusu gelmesine ve aramızda hiçbir filmi sonuna kadar seyretmeyişi ile tanınmasına rağmen, gözünü dahi kırpmaksızın filmi bitirdi.

Akşam seansında bir biz, bir genç çift, başka bir çocuklu aile ve gelip tam önümüze oturan 3 tane genç kız vardı. Genç kızların yirmi yaşlarını çoktan geçmiş olmaları dikkatimizi çekmedi değil... Bizim kız 5.5 yaşında... Anlatabiliyor muyum?

Duru, kendi adına filme bayıldı.

Geçtiğimiz haftalardan kanayan bir dişimiz vardı, o artık sallanıyor. 'Daha 6 bile değiliz, nedir?' demiyoruz aslında... Çünkü geçtiğimizx aylarda Ella'nın dişleri çıkmaya başladı, ki o daha 5 felan... Duru'nun sınıfında şu anda üç çocuğun dişleri sallanıyor. İyi beslenmeden herhalde, ben dişler 1. sınıfta dökülecek diye bir hava içindeydim.

Konu diş olunca 'tooth fairy' de konuşuluyor. Yerel kültürde dişi yastığın altına koyuyorsunuz, yerine 'quarter' ya da 'dollar' bırakıyor diş perisi... Bu çağda, ToysRUs eve üç mil ötedeyken, öyle 25 cent'le kurtulmak zor... Hello Kitty not defteri ve kalemleri alınacakmış. İçimden bir ses ayrıca peri Duru'ya Wii bile bırakabilir diyor. İlk dişe yetişmezse, ikinciye artık...

Cumartesi günü kütühaneye gittik, bitirdiğimiz kitapları bıraktık. Yerlerine 8 tane kitap daha aldık, iki de DVD... 'The Real Tooth Fairy' kitabını bugün okuduk, çok güzel bir öyküydü. Ayrıca 'Waldo' kıtabı aldık bir tane, içinde kaybolduk resmen... Hala uğraşıyoruz.

Cumartesi akşamı Kaan'lardaydık, yemek için... Hem çok güzel yedik, hem de çok güzel oynadık.

Bu aktivitilerin arasında Duru presensesli -tabii ki- yazı kitabı var, ondan birkaç sayfa yaptı. Kaan'lardayken bile kıtabını çıkarıp bir sayfa çalıştı. Ben zorluyor değilim valla, seviyor o yazmayı, toplamayı...

Bu aralar birkaç tane çocuk dizisine sardırdık. Bir tanesi Charlie and Lola, diğeri yeni 'World Girl' Son zamanlarda bu dizilerden çok çeşitli sözcükler öğreniyor Duru ve tabiri caiz ise 'cümle içinde kullanıyor.' Örneğin:

- Today is 'extremely' hot
- You have to 'comprimize' anne

Valla uydurmuyorum!

Lola'nın aksanına ben de hastayım bu arada...

Bügünün asıl eğlencesi, bir haftadır bekliyoruz, 23 Nisan kutlamları idi. Türk okulunda öğrendikleri şarkıları da söylediler çocuklar... Duru okulda edindiği yeni arkadaşlarından Yasemin ile oynadı bol bol... Palo Alto'daki 23 Nisan'lar hakikaten güzel oluyor. Çocuk korosundaydık bu yıl, iki tane de şarkı söyledik. İkinci fotoda sahnenin arkasındaki resmi gördünümüz canlar? Hani kaşlar, gözler çakmak çakmak... Biz işte o adamın izinde yürüyoruz. Ya siz?

İki de film 23 Nisan kutlamalarından, şarkı söylerken: 23 Nisan, Oynaya oynaya

Easter Sunday / Paskalya Yortusu ve Neocube

2009-04-12T19:21:00.000-07:00

Bizim buralarda 'Good Friday' ve 'Easter Sunday' yaklaşınca çocukları bir yumurta heyecanı alıyor. Hafta içinde hem evde, hem okulda bir yumurta hazırlama ve yumurta toplama heyecanı vardı.

Cumartesi günü Duru, Deniz Paşa ve arkadaşları parka gidip anne-babalarının sakladığı 'tavşan (?) yumurtalarını' buldular. Duru eve onlarca yumurta ile geldi; içlerinden neler neler çıktı. Fotolar aşağıda:

Pazar gününü de neredeyse tamamen dışasrda geçirdik. Önce Türk okulunda 23 Nisan hazırlıkları devam etti. Bugün bu yılın son okul günüydü. Bol bol şarkı söylediler, ayrıca kendilerine ay yıldızlı tişört hazırladılar.

Son iki haftadır okula top da götürüyoruz; dersten önce, ders arasında, dersten sonra oynuyoruz. Geçen hafta götürdüğümüz büyük topu damdan zor kurtardık, ama bugün götürdüğümüz, çok zıplayan küçük top gitti ve geri gelmedi.

Okuldan sonra Julia ile 'playdate'imiz vardı, ama gitmek istemedi, biz de Le Boulanger'ye gidip sandviç ve Duru'nun son zamanlarda favorisi olan 'clam chowder' yedik.

Dondurmamızı da yedikten sonra, eve gelip top oynamaya devam ettik. Bugün biraz voleybol öğrendik, ayrıca bisikletimizin 'küçük tekerleklerini' biraz yükselttik ki yazın tamamen çıkarabilelim.

Bir de son zamanlarda hala ve Martin'den hediye 'mıknatıslı oyuncağımız var, aslında babanın ama... Neocube adı... Onunla çok fazla zaman geçiriyoruz, ama çok keyifli...

Lavuklar:

Ev eğlenceleri ve ikinci resimde 'azmi' görüyoruz:

Lunch

2009-04-06T23:16:00.000-07:00

Babası: Düdüş, ne yedin bugün öğle yemeğinde?
Duru: Hatırlamıyorum.
Babası: Did you eat lunch today?
Duru: Hopefully yes.

Nasıl yemezsin bu kızı?!

35 top ve Bowman

2009-03-29T15:30:00.000-07:00

Geçen günkü toplu fotoya değineceğim. Hafta sonu evdeyiz, Duru annesinin tek bir kutuya koyduğu toplarını getirdi. Çok eğlendik topları dizdik, top savaşı yaptık vs... O sırada farkettik ki Duru'nun gereğinden fazla topu var. Topun 'toptan sayılabilmesi' için şu şartlar gerekiyor: Yere atınca zıplaması, içerde ve dışarda oynanabilmesi (içerde oynanmaması gerekenler buna dahil), ve yuvarlak olması :)

Bu şartlara göre, dün alınan dev top dahil, şu anda evde Duru'ya ait olan büyüklü küçüklü 35 adet top mevcut... Dev topumuz çok güzel zıplıyor ve Duru'nun ayağını acıtmıyor. Arkada futbol oynayken, Bahar'lara gitmeden önce ve sonra:

Bahar'ın doğum gününden bir seri foto (Duru'nun pastaya yakınlığına dikkatinizi çekiyorum):

Geçen gün oul için Bowman'a kara verdik, rahatladık. Keys'den de kabul geldi, ama Bowman'ın anne-babalar açısından daha az çaba istemesi, daha ucuz olması ve tüm yıl boyunca açık olması açıkcası çok etkili oldu. Ben yine de emin olmak için Duru'ya birkaç soru sordum; kendi keyfimiz için de onu yanlış okula göndermiyelim. Okulun bahçesini (evet bahçesini, sonuçta 'kindergarten'dan başlıycaz okula, en önemli kısmı bahçe herhalde...), sınıflarını, öğretmenlerini, diğer çocukları sordum ona, hangi okuldakini daha çok sevmiş diye... İkisinin de bahçesini, sınıflarını, öğretmenlerini sevmiş... Diğer çocuklar konusunda kayda değer bir yorum yapmadı, ama Bowman'da iki yarım gün geçirdiği için orada arkadaş edindiğini biliyoruz. Bowman'ın bahçesini ve sınıflarını Keys'den daha çok sevmiş ama... Biz kendi adımıza Keys'deki hocaları ve genel havayı da çok iyi bulmuştuk. Bowman ve Keys arasındaki en büyük fark da Bowman'da sınıfların düzen ve sessizliğiydi. İki okulda da benim en çok hoşuma giden ise tüm öğrencilerin aklı başında halleri oldu geçen yıl... Sonuçta Eylül başında Bowman'a başlıyoruz.

Ayrıca, geçen hafta sonu hala ve Martin enişte ile Carcasonne oynadık. Duru'nun yatma saati gelmediği için bir tur o da bizle oynadı. Kuralları ve puanlama sistemini tamamen kavradığı söylenemez ama (beklemiyoruz da zaten), ama Duru'nun aksiyonlarını oyunun bir parçası kabul edip oynadık. Martin her zamanki gibi kazandı, o beklenen durum ama benim Duru'dan daha az puan yapmış olmam gecenin sürprizi idi. Dal kavağı, yok, yavrusu danayı, yok boynuz kulağı geçicek.

Mountain View kütüphanesi

2009-03-22T22:44:00.000-07:00

Şehrin kütüphanesine gidelim, dedik. Gittik. Çok eğlendik. Ne kadar çok kitap varmış. Bir ara film ve kitap alıyorduk oradan, ama tabii Duru'dan önce çocuk kitapları kısmına girmemiştik. İnanılmaz sayıda kitap var. DVD de var. Bu hafta aldıklarımızın çoğunu ilk iki günde bitirdik neredeyse...

Her hafta uğrarız artık biz oraya... Duru, kitap seçerken:

Evde yaptığımız Lego şehrinin fotosu... Yanında Duru'nun yaptığı çiçek bahçesi:

Bowman (ve Straford deliliği, ve tek tür fotolar)

2009-03-15T16:42:00.001-07:00

Cuma günü Duru'ya bir adet zarf geldi. Üzerinde Pınar ve benim isimlerimiz vardı, ama bana sorarsanız Duru'nun mektubuydu. Zarf büyük ve kalınca olduğu için, okuldan kabul geldiğini anladım hemen, kutudan çıkarır çıkarmaz.

Hemen içeri gidip Pınar'a gisterdim. O da bir garip oldu benim gibi... Safız biz, çocuk Anaokulu'na kabul edinince seviniyoruz. :) Pınar, 13 yıl sonra bunun bir derece daha heyecanlısını üniversite için yaşayacağımızı söyledi. O zamana kadar işi çözeriz, üniversite işi bir derece daha kolay olur diye düşünüyorum.

Bowman deyince, bunu -tekrar- anlatmam lazım...

Geçen Pazartesi günü Duru'yu Stratford'a interview'a götürdüm. Önce yaşı büyük diye 1. sınıf sınavı yaptılar. Duru testteki sorulardan bu kadar uzak olabilirdi. Yapardı hepsini, ama çoğunu görmemişti ki hayatında daha önce... Sınavın ilk iki sayfasında 5 tane kadar soru var. Önce bir kitap okunuyor, sonra o sorulara yanıt veriliyor. Yapılmayacak şey değil, ama sorun şurada: çocuğun kitabı kendisinin okuması, sonra soruları okuması ve de yanıtları yazarak vermesi gerekiyor. Nasıl yani? Demedim tabii müdüre, çünkü görünüşe göre deli veliler var.

Ben arada Duru'ya toplama çıkarma felan öğretiyorum, abstrakt olarak, ismimizi felan da yazıyoruz, ama bu nedir kardeşim? Sonraki sorular daha da ilginçti. Duru 'buraya 41 yaz' gibisinden soruları yaptı. Ben 41'ü yazabileceğini hakikaten beklemiyordum. Müdüranıma göre 23'ü yazamamış, bence çok güzel yazmıştı. Sadece 2 ve 3 ters tarafa bakıyorlardı. Bu yaşta çok normal, babası da sağını solunu karıştırır zaten (müdür yaptığım espriyi de yakalayamadı orada zaten)... Bir odada 7 çocuk var, öbüründe 3 tane, bir araya geliyorlar, kaç çocuk olduyu da yapamadı, kapı açıktı ben dışarda dinliyordum. Duru her seferinde kadına odada 7 çocuk olduğunu söyledi. 'Ama bak öbür odadan 3 çocuk daha geliyor, odada kaç çocuk var şimdi' denince, tekrar '7 çocuk' dedi. Haklıda, kağıtta 10 çocuğu bir arada gösteren bir resim yok ki, odada 7 çocuk var denmiş, 7 var :)

İki basamaklı toplamaları da yapamamış, ayrıca iki quarter, bir dime kaç cent yapar sorusuna ve benzerlerine yanıt veremedi. Bir de saat sorularından 8'e 20 var'ı yapamamış. Tek ve çift rakamları da bilmiyormuş.

Ben bunları şirketteki bir asyalı arkadaşa anlatınca, tek-çift rakamlara ne ihtiyacı var çocuğun deyince, adam bana 'sokakta bir taraf tek numaralı evler, diğer taraf çiftler oluyor, mesela onun için lazım olur' dedi. Adama 'evet ama bu çocuk daha kendi başına sokağın karşı tarafına geçmiyor ki' dedim.

İlkokul 1'e başlamadan hem kitap okuyacak, hem iki basamaklı toplama yapacak, hem toplama çıkarma problemleri; hem saat okuyacak, hem para hesabı bilecek, hem gramerden anlayacak (daha bahsetmediğim ne sorular var), sonra da biz bütün bunları bilen çocuklarla aynı sınıfa koymak için Duru'yu bu adamlara yılda 25bin dolar ödeyeceğiz. Yok ya!?

Bowman'da resim yapıp saymayı öğrensin, gezilere gitsin, müzik odasında eğlensin, kütüphanede zaman geçirsin, dışarda koşsun eğlensin, sınıfta klasik müzik eşliğinde ders yapılsın, mutlu ve stressiz bir ortam olsun, bana da daha ucuza mal olsun. Nedir yani?

Bu arada, Stratford'daki Kindergarten testi kolay geldi Duru'ya ama yaşı büyükmüş, özel izin alınacakmış, ama o arada Duru'nun kısa ve uzun sesli'leri öğrenmesi gerekiyormuş. Stratford böyle istiyor. Tam delilik... Testen sonra BKP'ye gittik. Öğretmenlerine sorduk Duru'nun, nedir bunlar diye, hiçbiri bilmiyordu. ('hat'deki a kısa, 'hate'deki a uzun, oymuş işte...)

Tüm bu testleri Duru'nun çok sevdiğini, hepsini keyifle yaptığını da söyleyeyim bu arada... Zorlasak keyifle yapacak aslında, halası kılıklı... Ama kompetitif değil de aklı başında hümanist olsun. Matematiği zayıf düşerse, ben ona 'singapore math' öğretirim. Ayrıca, yerim onu ben... Bırakalım dans etsin, diyoruz.

Birkaç da foto ekleyelim. Deniz'in resitalinde:

Pazar okulunda Türkçe şarkılar öğrenirken, ve evde lolipop yaparken:

Bir de son haftalarda ismimizi 'Emily'ye çevirme teşebbüsümüz oldu. Clifford'daki kızın ismi diye herhalde, geçen gün okula bir CD götürmüş, onun üzerine ismini yazmışlar kaybomasın diye:

Duru'nun evde birikmiş küçük topları (çoraplara dikkat):

Son haftalardan kısa notlar

2009-03-08T13:29:00.000-07:00

Çok azimli çocuk bizim kızımız... Ben arada ona toplama çıkarma, harfleri öğreten kitaplar alıyorum, seve seve onları yapıyor. Geçen haftalardan birinde, bir PAzar öğleden sonrasında, ben bilgisayarda iş bitirirken, o da benden rakamlar ve harfleri gösteren örnek kağıt istedi, kendi kitabını çalıştı:

Şubat sonundan bir resim:

Duru'nun BKP3'den acilen mezun olması gerekiyor. Boy ve yaş icabı herkese 'ablalık' yapmaya devam ediyor. Daycare'de çok eğleniyorlar ve bir sürü yeni şey öğreniyorlar Allahtan... Büyük çocukların canları sıkılmıyor hiç değilse... Tahtadan yüksek bir platform yapmışlar sınıfa yeni, orada gösteri yapıp, şarkılar söylüyorlar, fotolardan gördüğüm kadarıyla...

Cumartesi ToysRUs'daydık yine, bakmaya gittik, babanne geldiğinde alsın diye bakıyoruz :) ama yine bir adet çevirince ses çıkaran boru ve minik kaplan ile döndük eve...

Geçtiğimiz aydan üç tane kısa film:

Hesapta İstiklal Marşı

Biraz daha iyisi, finale dikkat...

Buz pateni

Yine geçtiğimiz günlerden bir seri fotoğraf koydum. Birkaç tanesini buraya ekliyorum, gerisi her zamanki yerde... CCSC'de neredeyse her gün bir başka aktivite oluyor ya, geçtiğimiz günlerden birinde de marangozluk öğrenmişler. Çocuklardan birinin babası gelip yardım etmiş onlara, Duru'nun çok marıfetli olduğunu söylediler. (Yaşı büyük olduğu için tabii, herkesten daha iyiymiş gibi görünüyor :) İkinci fotoda Duru ve Julia:

Aydın Ünsal oturuşu:

Gösteriler:

Duru'nun çektikleri: oturduğu yerden arabanın içi ve bale ayakkabıları... İkinci fotoya hastayım:

Birkaç foto daha burada...

Arada Duffy Dave'in bir gösterisine gitti Düdüş... Artık onları yazmıyoruz bile :)

Anneyle manikür pediküre gittiler geçen haftalarda, Duru'ya da manikür yapmışlar:

Bir pazar gübü Chloe'ye 'playdate'e gitti Duru:

Puca Di Peppo'da akşam yemeği, Duru ve bizim çektiklermizden birkaç foto:

Duru ve Martin doğum günü pastasını tartışıyorlar:

Gün ve Martin'in babaya hediye ettiği 'Nerd eğlencesi' ve tüm elektronik ve manyetik aletlere zarar mıknatıslarla çok oynuyoruz. Çeşitli şekiller yapıyoruz. İşte Duru'nun yaptığı kule:

Evde oyun oynarken:

Defne, Deniz ve Duru film seyrederken (Amerika'daki Türk çocuklarına D ile başlayan ad koymak şart, bilmiyor musunuz?):

Pazartesi günü de Stratford'ı ziyaret ettik. Gitmeyi düşündüğümüz okullardan biri, her ne kadar çok istekli olmasak da gittik. Öbür okulların aksine, doğrudan Duru'u müdürün odasına alıp test yapmaya başladılar. İlk iki sayfa 'kitabı okuyalım, sorulara yazarak yanıt verelim' seti idi. Müdüre 'bizim kız okumayı ve yazmayı bilmiyor' dedim, 'siz deli misiniz, bu çocuk anaokulunda okuma yazma bilse size niye para vereyim' demedim.

Duru soruların çoğunun yanıtı bilememesine rağmen, yine de hepsini yaptı. Ben onu bir kez daha çok sevdim. Birinci sınıf testinde tamamen çuvalladı, çok doğal olarak; ana okulu sınavında da 'long ve short vowels'ı bilemedik. Onu öğrenin gelin dediler, kesin gitmeyeceğiz bence... Duru bana 'long and short owl' nedir diye sordu, ben onu daha çok sevdim. CCSC'ye gidince hocalarına sordum, biliyor musunuz bunları diye, hocaları dahi bilmiyorlar. (Meraklılar için, 'cat' ve 'cake'deki 'a' sesi ilkinde kısa, ikincide uzun...)

Carcasonne

2009-02-21T22:30:00.000-08:00

Cuma akşamı Duru'nun halası Gün ve Martin geldiler, oyun oynamaya... Beraberlerinde dev bir yapboz getirmişler. 3x1.5m kadar büyüklükte, 252 parçadan oluşan bir dünya haritası... Babayla anne dışarıya çıktılar, filme gittiler (He's not that into you, 'chick movie' ama güzeldi valla...), Duru'lar da hep birlikte yapbozu bitirmişler. Biz geldiğimizde Duru ayaktaydı, bulmacanın son parçaları tamamlanıyordu.

Halen odada yerde duruyor. Bugün biraz hastacaydık, hafif ateşli, evde kaldık. Yapboz bebekler için çok güzel bir buz pisti oldu, çorapla üzerinde kayılıyor da...

Akşam ayrıca her beraber Carcasonne oynamışlar. İki hafta önce Martin ve Gün'den öğrenmiştik oyunu, o zamandan beri heyecanla oynuyoruz. Dün akşam, oyun uzayınca sıkılsa da, Duru da oynamış.

Bugün akşam yemeğine kadar içerdeydik. Neredeyse oynamadığımız oyun kalmadı. Akşam yemeği için uWink'e gittik. Hem yedik, hem oyun oynadık. Duru beğendi tabii bu restoranı; her masada iki tane ekran var. Hem yemek ısmarlanıyor, hem de yemeği beklerken oyunlar oynanıyor vs.

Hop pop' ve fotoğraflı kısa notlar

2009-02-18T23:50:00.000-08:00

'Dr. Seuss'u bilenler ve dolayısıyla hayran olanlar hatırlayacaklardır, bu serinin özelliği tüm metinlerin kafiyeli oluşu... Bir de sözcükler basit olunca, çocuklara çok faydalı oluyor. Ayrıca, çok güzel de 'mesajı' var bazı kitapların...

Dr. Seuss kitaplarından 'Hop on Pop'ı okuyorduk geçen gün, sayfaların tamamını kendi başına okuyordu neredeyse düdüş... Bir kez daha Dr. Seuss'a hayran oldum. Arada 'palo alto'mu yazıyor orada' gibi sorular da geliyor. Kindergarten zamanı geldi de geçiyor çocuğun...

Geçen hafta içinde Gün ve Martin'le beraber 'prenses oyununu' oynarken bir fotoğraf... Oyun çok kolay, piyonu gezdirip micevherlieri ilk toplayan kazanıyor.

Bir başka foto da okuldan arakladığı çin işi elbise ile... Fonda da son zamanların favori 'uygulamalarından' marshmellow'dan heykellerimiz var. Yanında komik bir foto daha, annesi sabah evden çıkarken çekmiş:

Hafta sonu Cumartesi bizde akşam yemeğine Duru'nun Türk yaşıtları geldiler. Yukarda ve aşağıda eğlenenlerin iki fotosu:

Geçen gün yazdığım 'marshmellow' ve kürdandan kibrit olayına akşam yemeğinden sonra tekrar daldı Duru, onun fotoğrafı:

Siz ana okulu hocası öğretmeni olsanız, çocuklardan biri bunu yapsa kendi başına, paniğe kapılmaz mısınız? Evdeki başka oyuncaklarla yaptık oradan öğrenmiş Duru, kendinden böyle birşey çıkarsa, o-hooo... Akşamdan bir enstantane daha:

Pazar iki doğum günü kutlaması vardı. Ancak birine gidebildik. Evden çıkmadan önce Duru'nun şaklaban bir hali:

Peter'ın doğum günü buz pateni yaptığımız yerdeydi, önce paten yaptık, sonra pasta yedik, sonra yine paten yaptık:

Pazartesi müze eğlencesini atladık, dışarı çıktık. Hatta alışverişe gittik, yağmura rağmen, yürüyerek...

Benim kızım, babası kılıklıdır, hiç susmaz yolda yürürken... Anlatacak çok şeyi var onun...

Dört aşı ve diş fırçasından robot

2009-02-12T22:06:00.000-08:00

Duru Çarşamba günü doktora gidip 'booster' aşılarını oldu. Devlet okulları başvuru fromları ile birlikte aşı kağıdı da istiyor, geçen yıldan hatırladığımız/ hatırlayabileceğiniz üzere...

Haftaya okul formları gideceği için dört tane aşı birden olması gerekmiş... Gıkı bile çıkmadan hepsini olmuş. Aşıdan benden daha az korktuğunu biliyoruz zaten onun... Akşam biraz ateşimiz çıktı azıcık, o kadar...

Yarın sabah gidip tüberküloz aşısı kızarmış mı onu göstericez (yeri bile belli değil valla...), oradan okula gidip arkadaşlarımız ve öğretmenler için hazırlanan 'Sevgililer Günü' kartlarımız dağıtılacak.

Bugün okuldan almaya gitmiştim onu; erken vardım, trafik az bugünlerde buralarda... Marshmellow ve kürdandan çeşitli şeyler yapıyorlardı. Çok serbest çalıştıklarını biliyoruz, ama Duru'nun önünde üzerinde çalıştığı bir küp vardı ki ögretmenler ufaktan panik bile olmuş olabilirler. Ben aktıvite sonrasında evde böyle mühendis geyikleri ile uğraştığımızı, o sırada benden görmüş olabileceğini söyledim. Yoksa çocuk mühendis mi olacak? Yazık ona :)

Geçen gün elime Duru'ya 'keys'den verdikleri 'sertifika' geçti. Ziyaretini bitiren çocuklara vermişler herhalde, Duru'nunkinin 'cesaretinden dolayı' imiş. Ben bırakırken hafifçe iç geçiriyorduk da, herhalde ondan vermişler.

Geçen gün de okula benden habersiz evde yaptığımız diş fırçası robotunu götürmüş... Çalıştırmamışlar, ben alırken onu çalıştırdık kısa bir 'demo' oldu. İlerdeki haftalarda zaman bulabilirsem, Lego robot yapıp götüreceğim. Eminim çok eğlenecekler. Diş fırçasından robot nedir derseniz, internetten bir örnek aşagıda:

(www.evilmadscientist.com)

Doğum günleri silsilesi ve okul ziyareti

2009-02-09T23:05:00.000-08:00

Önce geçen aydan birkaç not...

Geçen ayın sonunda Little Gym'de 'mezuniyeti' vardı Duru'nun... Dönemün sonu olduğu için herkes gösteri yaptı anne babalarına ve madalya aldılar bitirdikleri için :) Little Gym'i seviyoruz biz, Duru her seferinde koşa kosa gidiyor buraya...

Koza-kelebek rutini:

Enerji fazlası olan çocuklar için birebir:

Kameranın pili bitti, en son bu çıkmış. Dönemi bitirme ödülü madalyalar:

Aynı Cumartesi günü Deniz Paşa'larda... Üç silahşörler yemek yerken:

Ertesi gün Ella bizdeydi, prenses mrenses derken öyle geçti:

Bir sonraki (yani geçen) hafta sonu okul aktivitesi buz pateni... Duru dinlenirken, ve anneyle kayarken:

Geçen hafta Bahar'lardayken birkaç foto... Hava mı soğuk da hep beraber içerdeyiz, ailecek derinlemesine birşeyi incelerken:

Bu hafta sonu ise Cumartesi ve Pazar günü iki aktivite, Duru'nun bana asistanlık yaptığı bir büyük costco alışverişi, birden fazla doğum gününden oluşan dev bir programla geçti.

Pazar sabahı Los Altos Community CEnter'daki Türk Okulu'ndan birkaç foto... İStiklal Marşı ve 'Andımız'dan ne anladığını tam bilemiyoruz ama, en azından hepsi Türkçe... Derste de çiziyorlar, yazıyorlar az biraz, Türkçe şarkı söylüyorlar:

Okuldan sonra Sophia'nın doğum gününe gittik. Duru'nun en favori arkadaşlarından Sophia çok iyi anlaşıyorlar. Yine bir 'gym'de idi doğum günü:

Hala farketmediysenizü Duru için doğum pastası kısmı olayın çok önemli... Dikkatimi çekti en pastaya çok yakında oluyor doğum günlerinde:

Bir doğum gününden öbürüne atlamışız. Ece'nin doğum gününden enstantaneler... Annelerine musallat olan 'uydu cocuklar Kayra, Lara ve Duru; 'hep beraber bir fotonuzu alayım' dedik, yakaya yakalaya sağdakini çekebilmişiz. Kayra küsmiş güdüyor, Lara 'camera shy', Duru hiç kaçırmaz böyle bir fırsatı:

Görüldüğü üzre Duru pastaya sıfır noktasında, hatta kendinde üflüyor bile:

(Diyeceksiniz doğum günü çocuğu ve ailesinin fotoları niye yok. Benim pasta sırasında video çekme görevim vardı da... İyi foto yakalayamamışım.)

Bunca eğlencenin üzerine, arada uyuklamış da olduğu için, Duru yatmadan önce kudurdu. Türk okuluna her gittiğimizde söylediğimiz için İstiklal Marşı -en azından müziği- aklımızda yer yapmış, sözlerini uydurarak onu söyledi yatakta zıplaya zıplaya... Ama nasıl uyduruyoruz sözleri... Amerika'da büyüyen bir çocuk için de o kadar zor ki, hem eski kelimeler var, hem sözcükler aradan kesiliyor, anlamını kavramasına olanak yok. Marş rezil oldu, ama çok eğlendik.

Bu arada Duru dinlediği şarkıların müzik ve sözlerini üç beş tekrarla aklında tutabılıyor. Ben yapamadığım için, hayranım bu becerisine... Çok da mennunum, yüzmeyi çözelim (son rapor, fiziksel olarak yüzebilecek durumda ama 'mentally' hazır değil...) arkasından müziğe başlıycaz kesin, çok geciktirmeden...

Bu arada, Duru son zamanlarda öğrenmeye sardırdı. Ne demek istedim? Evdeki takvimdeki her ayı nasıl okuyacağını öğrenmek istiyor, bize tekrarlatıyor. Arada Junuary, Septuary gibi komikliklerde oluyor.

Takvimle 'oynarken' doğum gününü gösterdim. 8 Ocak'ı gösterdim. Hemen doğum gününe kaç gün kaldığını saymak istedi. Dedim 'biraz uzun sürer, uykuya yatman gecikir, o kadar uzun sürebilir yani...'

Yine de başladık; 178'e kadar devam ettik, hiç ses etmedim. Sonra ona istersek hepsini teker teker saymamıza gerek olmadığını, 178'den sonrasını kalan aylardaki günleri toplayarak hesaplayabileceğimizi anlattım. 'Toplamanın faydalarını' görmüş olduk. (Bir umut belki mühendis olur :)

Pazartesi sabahı yine hafifçe ağlayarak gittiğimiz okul ziyaretinden 'ben Keys'e gitmek istiyorum' şeklinde dönüldü. Çıktıktan sonra yemeğe gitmişler annesi ile, yemekten sonra geri dönmek istemiş, o kadar sevmişiz yani... Çok istenen okul bu Keys, hakikaten çok iyi öğretmenleri ve öğretim yöntemleri var, adam yetiştiriyorlar, ama 'tuition' çok acı kardeşim... Kabul edilmek de çok zor... Görücez.

Bowman ziyareti

2009-01-22T21:48:00.000-08:00

Pazartesi tatili fırsat bilip Shoreline'a gezmeye gittik. Aktıvıtelerden fotolar:

Salı sabahı gitik Bowman'a; son dakkada anne de geldi... Biraz mızmızlanınca Duru, olay büyümesin diye anneyi önceden gönderdik. Babayla biraz ofiste bekledi, ben de gidicem deyince 'I need time to calm down' dedi kızımcım...Sonra ağlamadan gitti, öğlen döndüğünde çok eğlenmişti ve gülüyordu, tekrar gelicem, sevdim dedi.. Kutay'la oynamışlar.

Akşam Lazytown DVD mizi açtık bu arada... Önceden söz vermiştik, Lazytown DVD'si alıcaz diye... Şarta bağlamıştık hediyeyi, akşam hemen açıldı. ;)

Çarşamba sabahı bambaşka hikaye... Arabadan inmemeler, ofiste ağlamalar... Yatışmayınca en son ben Duru'yu müdüre bırakıp çıktım, Seda'yı çağırdılar o arada, Kutay'ın yanına götürsün diye... Ben çıkarken Duru müdürün elinden kurtulmaya çalışarak 'beni burada yalnız bırakma, gitme' diye ağlıyordu. Yıkıldım resmen... Birkaç dakika dışarda bekledim, müdür camdan 'thumbs up' yaptı; 5 dk içinde, ben gidince ağlama da kesilmiş tabii, Sedayla gitmişler derse.. 2 artı 2 felan sormuşlar, yaptım dedi...

Yapıp yapmadığını bilmiyoruz, ama yapabileceğini biliyoruz. Ben ona toplama ve çıkarma öğrettim, geçen haftadan bu yana da çaktırmadan çarpmayı anlatıyorum.

Bowman'dan sonra öbür okullar daha rahat olacak diye düşünüyorum. İkinci gün Ella diye yine potensiyel öğrencilerden bir kızla arkadaş olmuş, futbol oynamışlar Kutay'la öğlene doğru vs vs, bu akşam anlatıp duruyordu, yatmadan önce...

Bir tane de video: buz pateni yaparken...

Kaliforniya hafta sonu

2009-01-18T22:42:00.000-08:00

Uzun hafta sonu bu hafta sonu... Havalarda inadina çok güzel gidiyor, Cumartesi günü 21C gördü Duru'nun babası bisiklete binerken... Ocak 17'den bahsediyoruz, şaka değil...

Hafta içinde Duru okula tamamen uyum sağlamış. Türkiye'den kalma bazı alışkanlıklar ufak ufak geçiyor, arkadaşlarına 'sen benle oynacaksın, sen git, şimdi sen gel, benle oyna' gibi... İstanbul'da babanne, annane, dedeler, evde çalışan yardımcılar, misafirler Duru'yu paylaşamayınca böyle oldu. Arkadaşlarının birinin annesinden de çok populer olduğunu, diğer çocukların oynamak için onunla sıraya girdiğini öğrendik. Yaşı en büyük ve en tecrübeli çocuk ya sınıfında (3 yıl oldu aynı sınıfta) talep var çocuğa demek ki...

Konuyla ilgili olarak, artık Kindergarten yaşı geldi, Duru'nun... İstediğimiz okula girebilirsek çok iyi olacak.

Cumartesi az isteyerek yüzmeye gittik, ama Duru biliyor. Yüzmese bile gitmesi gerekiyor; gidince de giriyor zaten... Baba bisiklette olduğu için anneyle gitti, ona daha çok nazımız geçiyor. Çok da rahat olmamış yüzme dersi annesi öyle dedi. Öğrensin de yüzmeyi artık biraz acılı olsa da olur. Piyano için de aynı kuralı getiricem, daha farkında değil :)

Yüzmeden sonra Ella'nın doğum günü vardı, orada papağanlar varmış (happybirds.com), eğlenmişe benziyorlar fotolara bakılırsa... Birkaç foto annesinin çektiği...

Ama doğum gününün sonuna doğru bir paylaşamama olayı yüzünden Ella ile Duru'nun -taraflar tarafından tam olarak anlatılamayan bir nedenle- hafifçe tartıştıkları, ve Duru'ya partiden erken çıkmak düştüğünü de öğrendim. :( Bir Hanna Montana kartı olduğunu ve Ella ile Duru arasında sorun haline geldiğini, anne babaların çok iyi olayı kontrol edemediğini (kızıma toz kondurmam ben), sonuçta pasta kesilmeden önce annesinin olay daha da büyümesin diye Duru'yu alıp çıktığını biliyorum. Yarın tatil, Salı günü barışırlar Ella'yla... Anneler daha kötü hissediyor kendilerini tahminen :)

Pazar günü sabahın büyük kısmını babanne ve Aydın dedeyle bilgisayardan konuşarak geçirdik, videolu... Çok eğlendik, Duru biraz şaklabanlık yaptı, biraz naz yaptı, bol konuştu.

Öğleden sonra 'pikniğe' gittik Stanford'da Aven (çok güzel bir kız ismi bana sorarsanız) ve ailesi ile... Aven, 5 aylık -nedense hiç foto çekmemişiz-, süper şirin birşey... Anne babalardan ikisi raketbol oynarken diğer ikisi dışarda çimenler üzerinde piknik yaptık, t-şörtlerimizle... Ocak 18 bugün, yazmış mıydım. Alabama da bile kar yapıyor galiba... Şaka gibi buralarda hava...

Akşam İtalyan yemeği yiyip eve döndük. Ben sızmışım, uyandığımda Duru uyuyordu. Arabada dönerken, annesi çok ilginç birşey anlattı, şans eseri benim de tanık olduğumu sandığım ama emin olamadığım birşey... Walgreens'de alışveriş ederken oyuncakların olduğu bölümde Duru drup dururken 'hotwheels' demiş... Annesi önce anlamamış sonra bakmiş ki 'hot wheels' markalı oyuncakların önünden geçiyorlar. Hani harfleri çözerek okumuyoruz, ama daha önce öğrendiğimiz sözcük gruplarını sonradan tanıyoruz. Çocuk birşeylerin sınırında ama... Geçen hafta evde de aynı şey oldu, ben tam kavramayamıştım.

Nerden biliyorsun diyince sözcükleri daha önce birimizden öğrendiği olayı anlatıyor. 'hot wheels' nedir diyenler için, Duru açıkladı. 'Sıcak araba' demek, alevler var üzerinde... Oradan geliyor ismi... Bir de 'hot wheels' diye şarkı uydurmaya başlayınca ben mest oluyorum kardeşim...

Kaliforniya'ya uyum sağlamak

2009-01-13T23:14:00.000-08:00

Geçen hafta uyum saplamakla geçti... Çok da zor olmadı. Havalar sıcak, dışarda oynamaya olanak var.

Derslere geri dönüş... Cumartesi günleri önce yüzmeye sonra jimnastiğe gidiyoruz. Jimnastik yakında bitecek, ama yazın yeniden başlarız. Pazar günleri Türk okulunu ben kendi adıma dört gözle bekliyorum.

Geçen Cumartesi ağlaya zırlaya gittiğimiz yüzme dersinden -Pınar'ın ömründen birkaç yıl gitmiş yolda- çok eğlenerek döndük. Öğretmen değişecekti de, yeni sezon başladı diye...

Pazar günü Rohan'ın doğum gününe gittik, Oakland Zoo'da... Çok keyifliydi. Çocuklar ve büyükler 'şisen kertenkele', kaplumbağa ve çinçila'ya dokunma keyfine erdiler. Çocukların hepsi kertenkeleye dokunmadı ama :) Çocukların boyadığı kese kağıtlarının içine üzüm ve benzeri eğlencelikler koyup maymunlara verdik. Birkaç foto...

Kese kağıtlarına hayvanların ilgisini çeksin diye birşeyler öizilecek ya, bizimki düşünüp düşünüp dikdörtgen ve düz çizgilerle başladı. Yazık olacak çocupa ya; aile çok mihendis var zaten...

Kese kağıtlarından sonra, odamıza dönüp pastayı kestik. Partiden sonra biraz da hayvanat bahçesinin bahçesinde oynadık:

Türkiye'den yanımızda birşeyler alıp gelmişiz. Duru gittiği müzikalin posteri ve Aydın Dede'sinin ona yaptığı elma-armut-kel mahmut kağıdı:

Eski hafta sonu programlarımıza döndük yine... Duru okula uyum sağladı. Arada bazı arkadaşlarına 'sadece benimle oynayacaksın' diyormuş. Öğretmenleri 'biraz sasy olmuş' dediler. Türkiye'den kaynaklanan bir davranış bozukluğu diyorum ben buna, orada her istediğini yapıyordu, ve herkes emrindeydi de... Çok yakında düzelir.

Türkiye'den fotolar, notlar II

2009-01-09T23:16:00.000-08:00

Yılbaşı bahane, maksat pasta olsun:

Yeni yılın ilk günü annaneyi, Nahit dedeyi, Doğa'yı ve teyzeleri ziyarete gittik. Hepsi yılbaşı partisi yorgunuydular. Duru ve Doğa uslu uslu TV seyrederken... düycem ama çocuklarda kesin şeker var (diyabet değil, ağızda şeker), yerlerinde duramıyorlar.

Hediye furyası yılbaşı ertesinde de devam etti. Duru ve Doğa paketleri hacamat ederken... Ayrıca, Deniz'in saçlarını 'düzeltirken':

Dedesinin kağıt oyununa 'yardım ederken' diyelim. İki dede de oyun oynarken yakalarsa Duru, nedense kontrol hemen ona geçiyor:

Hava soğuk ve yağmurluydu, ama biz yine de giyinip çıktı dişarıya... Şemsiyemizi de almıştık, sahil yoluna yürümeye gittik.

Yeşilkır'dan aşapıya inen sokak çok sessiz ve güzel geldi bize nedense... Daha gezecek, oynayacak şey çoktu sahilde havaya rağmen, ama Duru'nun eve dönmesi gerekti bir noktdan sonra:

View Larger Map
İstanbul'daki son hafta sonunda Lara'yla tiyatroya gitti Duru... Türkçe Pamuk Prense ve Yedi Cüce'ler, hem de müzikal (CD'sini yanımıza alıp döndük, çok güzel parçalar var); hanımlar gösteriyi seyrederken Cem'ler de kahve molası verdiler. Duru ve Başak hızlıca arabaya dönmeye çalışken, Duru'nun elinde çıkışta aldıkları balondan Pamuk Presnse aksesuarı ;) Tiyatro'dan sonra birşeyler yemeğe gittik, Lara ve Duru babalarının cep telefonlarını bozmaya çalışırken:

Akşam eve dönücez, Akmerkez'den arabayı alıp, karşıya geçerken Duru dev gibi TV programı ilanin gördü, bana birşeyler dedi, toparlayamadım önce... Sonra anladık ki 'parmaktan sonra' diyormuş. TR'de TV seyredenler biliyordur (Çok TV iyi değil, ama Türkçe TV ilaç gibi geliyor bize):

Son bir tur Akmerkezi gezdik, kedilere de baktık geçerken, kedi alasımız geldi, ama Duru biliyor, önce balık alıcaz, ona bakabilirse sonrasını düşünücez:

Arabada bütün günün yorgunluğu çıktı, uyurken nedense Türk usulu bacak bacak üstüne atılmış:

Duru doğduğunda yazlığın bahçesine ekilen zeytin ağacı büyümüş zeytin vermiş de, onu suya yatırmışlar:

Gerçekler ortaya çıksın. Deliler bunlar:

Ocak ayının 6'sında Aydın Dede'yi çok sağlıklı bir halde bırakıp annemize ve okulumuza döndük. Aynen gidiş gibi dönüş yolculuğu da çok iyi geçti, Londra'ya kadar uykusuz olmamıza rağmen:

Akşamüstü vardığımızda evimize keyfimiz yerindeydi. Annemizi görünce çok daha keyiflendik.

Türkiye'den fotolar, notlar

2009-01-08T22:15:00.000-08:00

Fotoğraflar eşliğinde kısa notlar, Türkiye ziyaretinin son kısmından...

Yılbaşından önceki Pazar günü Şaşkınbakkal'a babanın dayısını ziyarete gittik. Duru'nun salonda Aksel ve Noyan'dan kalma oyuncaklarla oynarken ve kuşu 'ziyaret' ederken iki fotosu... ASlında Duru bilmiyor, ama babasının çocukluğunun ve gençliğinin bir kısmı da bu iki mekanda geçti. Biz çocukken salonda öyle sere serpe uzanmak yoktu, ama ikinci fotodaki mekanda çok Candy çizgi filmleri, Mork ve Mindy'ler seyretmişliğim ve de ayrıca görünen masada çok Okey oynamışlığım ya da fondu yemişliğim vardır.

Duru ve babannesi yılbaşı ağacı hazırlarken... İstek üzerine ağaç hazırlandı, salon süslendi:

Pazartesi günü Lara ve Lara'yı ziyarete gittik, Önce Çiftehavuzlarda, sonra Acarkent'te... 1. Lara'nın odasındaki oyuncakları dağıtırken:

2. Lara'nın evinde sanat olayımız ve mantı gerçeği konulu bir çalışma... Lara yemekle ilgili laga luga yaparken (evetö laga luga) Duru'nun kırk yılda bir bulduğu mantının dibine ulaştığını görüyoruz:

Yarımşar günlük iki gezi ile tamalanacak olan Pazartesi günü, Acarkent yollarında kara maruz kalmamız dolayısıyla biraz uzadı. Akşam 2. Lara'larda kalmak durumundaydık. Kızlar bu duruma sevindiler tabii... Ertesi sabah uyandığımızda yerlerde kar vardı. Kar gün boyunca devam edince dönüşümüz çok heyecanlı oldu Selamiçeşme'ye (bir tatili de bir arabayı çarpmadan bitirelim ya):

Yılbaşı akşamı kurtlar masanın çevresinde:

Bunlar daha sosyal olan fotolar, Duru'nun dedesinin tepesine çıktığı fotoları koymadım buraya... :)

İstanbul'u yazmak zor, gördüklerimizi anlatalım

2008-12-28T02:18:00.001-08:00

Daha çok Selamiçeşme'deyiz. Doğa'nın ziyarete geldiği bir günden birkaç enstantane aşağıda... Hep beraber daha 'ısınmadan', ve Kutsal'la beraber toybox'dan çıkan oyuncakları birleştirmeye çalışırken:

Duru evde oynuyor, dedesinin aşılarına hemşirelik yapıyor. Çok yakında kendisi yapabilecek kadar öğrendi herhalde, dikkatle seyrediyor. Ben iğne yapılırken bakamam, o bakıyor.

Dışarıya çıktığımızda daha çok alışveriş oluyor. Havalar soğuk, parklarda bahçelerde çok gezemedik. Sürekli hediyeler olmaya çok alıştı, yine...

İlk birkaç gün ayarımız kayıktı, gece 4'de kalkıp kurabiye yiyip süt içiyordk. Bir hafta sonra gece 11'de yatıp, sabah 10'dan sonra kalkmaya başladık, İstanbul'da böyle...

Doğa'yla buluştuk birkaç kez, beraber reaksiyona girdik. Hatta çıldırdık denilebilir. Fotoları gördünüz.

Kahvaltıya taze sıkılmış portakal suyuyla başlamak şart oldu. Dönünce ne yapacağız bilmiyorum. Evde yardımcı kadın var, biz kalkmadan portakal suyu hazır oluyor.

Geçen gün Carrefour'dan günlerder sayıkladığımız 'unicorn' bulduk. T-şört konusu açılınca 'üzerinde unicorn olsun, gökkuşağı olsun' diyip duruyordu, aldığımız dergiler yüzünden herhalde... Orada oyuncak olarak görünce çok heyecanlandık. Uygun renkte (pembe ve mor) ve boyda (uçakta yanımıza alınabilir) bulunca babası ona 'annesinin de ona bir hediye almak istediğini' söyledi ve annenin yılbaşı hediyesi olarak aldık onu...

Anne deyince, ilk birkaç gün anemizden çok konuşmadık, sonra 'ben annemi özledim' demeye başladık. Özellikle geceleri yatarken... Son zamanlarda biraz kendimizi kötü hissetmeye de başladık, arada sırada... Babası ona bir tane takvim yaptı, kaç gün kaldığını saydığımız, bir de her annemizi özlediğimizde işaretlediğimiz kağıt var. Dönünce annemizi o kadar öpücez. Benim tahminim, annesi onu çok daha fazla özlemiştir. Annemize kart yazdık göndermek için... Okulda XOXO yapmayı da öğrenmiş (XOXO = hugs ands kisses):

Mantı yaparken (şaka değil, Duru'nun yaptıkları da mantının içinden çıktı) ve dışarıya çıkmak için hazırlanırken ve halanın odasında:

Dışarıya alışverişe çıkmışız görünüşe göre... Natilüs'de o kadar gezdik ki ayaklarımıza kara sular indi. Çok güzel birkaç elbise bulduk Duru'ya, biraz da elektronik alışverişi yaptık. Oyuncakcı dikkanında oldukça uzun süre takıldık.

Cuma günü çeşitli aktivitelerimiz vardı, öğle yemeğinde Aydın Dede'nin tezyzesi Güler teyze ve kocası Turgut Amca ile beraberdik. Yemek çok güzel olduğu için uzadı, nedense akşam kahvesine bağlandı, eve dönerken hava kararmıştı.

Cumartesi günü gündüz Bakırköy'deydik. Simge ile oynadılar, annenenin çam ağacını süslediler. Akşam yemeği için Selamiçeşme'ye döndük, Köşebaşı'nda yemek yemeye... Duru biraz yorguncaydı, yemeklerini yedi ama oyun odasına gitmedi. Bir ara Arda'nın Nintendo'sunu ele geçirdi onu oynadı.

Aşağıdaki fotoda 'annenin hediyesi Unicorn' görülüyor. Unicorn'un adı 'Yünikorn,' yanlış anlaşılma olmasın.

{Tam bu noktada, Zeynep'in çektiği foto buraya diye bir not var, elimizde foto yok. Duru, Arda, Tunca'lı birkaç fotoğraf olması lazım elimizde demek ki, nerdeler?}

Kızım diye demiyorum, ama hem sözden anlıyor, hem yemeklerini yiyor, hem de babasının sözünün dışına çıkmıyor. Çok güzel o... Annesi de biliyor.

İstanbul fotoları

2008-12-22T22:30:00.000-08:00

İstanbul'dan notlar, fotoğraflar eşliğinde...

Duru'nun annesinden en uzun ayrı kaldığı zaman bu... Türkiye'ye gelmeden önce üç hafta İstanbul'da babayla olacağını biliyordu. Yazın yaşadığı günleri ve aldığı hediyeleri hazırladığı için, gitmem de demedi zaten... Tek hayal kırıklığı denize girecek havanın olmaması heralde, ama denizi felan hatırlamıyoruz bile burada, çünkü eğlencenin bini bir para annane ve babannenin evinde...

Tatilin ilk günlerinden birkaç enstantane: Aydın Dede'sine nefes egzersizinde yardım ederken, babanne ile kelekbek resim yaparken, Dallas'tan Bakırköy'e gelmiş olan Doğa ile telefonda konuşurken...

Okan ve Çiğdem ziyarete gelmişler dedeyi, Duru onlara ev sahipliği yapıyor; Jetlag'i ha atlattık ha atlatıcaz; Bağdat Caddesi pastane, çayevi, restoran dolu, bir tanesinde pasta ve dondurma fazlasından iyice kafayı bulmuşken:

Daha normal bir pozumuz diycem ama Duru Mike Myers'ın hyperaktıf çocuk karakteri gibi çıkmış burada... Aslında bu pozlar annemize göndermek için hep.. Duru'yu çok özlemiş, biliyoruz:

Duru ve Doğa annanenin evinde gün boyu evde ve dışarda oyun oynadılar. Günün sonuna doğru iyice dağıttılar. Bu fotodan 15 dk sonrası da var, ama...

İstanbul! (Aydın Dede'yi ziyaret)

2008-12-19T23:54:00.000-08:00

Duru ile babası, Aydın Dede'yi ziyarete İstanbul'a gittiler ayın 16'sında... Fotoğraflar eşliğinde detayları yazacağım. Dedeyi çok iyi gördük ama...

İstanbul yolunda

2008-12-17T22:14:00.000-08:00

San Francisco'dan Londra'ya uyuya uyuya geldik, İstanbul uçağını beklerken uykumuz azıcık vardı yine de...

Aktiviteler

2008-12-14T20:48:00.000-08:00

Bu haftalarda Duru'nun salı-perşembe yüzme, Cumartesi jimnastik, Pazar Türk okulu, toplam dört saat ek aktivitesi var, hafta da bes gün 8-5:30 arasında da okulda çeşitli şeyler öğreniyor. Eve gelince de bir iki tane dizi seyrediyor. Beş yaş için binlar biraz fazla değil mi?

Dün akşamdan bir foto... Hala ve Martin bize uğradılar, onlarla çok derin bir 'gingerbread house' muhabbeti oldu. Hala, ben ve anne biraz olaya uzağız, çocukluğumuz Amerika'da geçmemiş; Martin enişte ve Duru 'bond' ettiler konuya hakim oldukları için...

Salı sabahı Duru ve babası Türkiye'ye uçuyor, heyecanla bekliyoruz; bir yandan da annemiz burada kalacak diye üzülüyoruz sanki ama belli de etmiyoruz.

Tatile gitmeden...

2008-12-13T12:46:00.001-08:00

Geçen gün annesine 'ben 20 gün gidicem, önümüzdeki günleri beraber geçirelim, bütün günü demiş.

(Evet, bazen böyle kısa notlar da düşülebiliyor, Blackberry marifetiyle...)

Türk okulu

2008-12-07T23:05:00.000-08:00

Cumartesi akşamı Ella'lara Duru'yu almaya gittiğimizde, saat 12:30'u biraz gece Marco ve Duru'yu bizi beklerken bulduk. Sabah iki saat geç kalkmış olan Duru, onu almayacağımızdan korktuğu için mi acaba, biz gelene kadar uyumayı reddetmiş. (Bir de çocuğa geleceğiz diye uydurmuş olsak, ne olacaktı acaba? Bu arada, biz Duru hiç kandırmaya çalışmıyoruz öyle, herşey olduğu gibi söyleniyor.)

Çok şaşırdık, mahcup olduk; Duru'ya kızalım mı, yoksa 'bravo' mu diyelim bilemedik. (Ben nedense Duru'nun uykuya yenilmeyip bizi beklemesini çok başarılı buldum ;)

Marco, I'm telling you, two for one! Non-expiring credit :)

Arabaya koyar koymaz gitti tabii Duru, daha sokaktan çıkamadan... Akşamın ilk saatlerinden bir foto, kızlar değişiklik olsun diye kılık değiştirmişler. Duru'nun gözlerindeki 'beni bırakıp gidecekler işte' ifadesi hece hece okunabiliyor. Duru uyumazken bir alkol alıyorduk:

Pazar 10:30 gibi Los Altos'daki Türk okuluna gittik. Dönem geçtğimiz Eylül'de başlamış, biz biraz geç uyandık ama bügün gidip yardırdık Duru'yu 'Boncuklar' sınıfına...

Yolda 'pazar okul mu olur' diye şikayet eden Duru, oraya gittiğimizde gelen çocukları görünce belki de biraz havaya girdi. Renk renk kalemleri görünce de 'eğleneceğini' anladı. Başta onun hangi seviyede başlayacağını değerlendirmek isteyen hocaları ile konuşmasa da, 'haydi çocuklar marşımızı ve andımızı söyleyelim, sıraya dizilelim' denince, en önde hazırol'a geçti hemen...

Törenden sonra da kendi sınıfına geçip aktivitelere katıldı. İki ders arasında teneffüse çıktılar, birşeyler yediler. İlk dersin sonunda 'buraya yine gelelim' diyordu zaten...

Dersten önceki tören ile ilgili bir not düşmem lazım. Okul Türk okulu, tabii sabah İstiklal Marşı söylenecek, arkasından da 'andımız...' Şimdi çocuğun Amerikan vatandaşı olduğunun farkındayız; iki ayrı marşın o yüzden biraz garip düştüğünün de... Arkasından gelen and ise -ki biz büyükler de söyleyerek onlara yardım ettik, ayrıca babamızın bunu bağıra bağıra tüm okula söyletmişiği vardır defalarca ilkokulda...- çağımıza tam olarak uyum gösteremiyor diyelim. Yukarıdaki linkte göreceksiniz, aşırı milliyetçi bazı bölümler var, bu çağa çok uymayan. Küçük çocukların varlıklarını, tam da anlamını bilmeden, Türklüğe feda etmeleri beni hep biraz rahatsız etmiştir, çok erken gibi gelmiştir.

Bu arada, anddaki ilkeler ve ülküyü keşke daha iyi kavrayabilseymişiz diye düşünüyorum. Evet, ülkümüz -en azından bizim evimizde- yükselmek ve ileri gitmek! Geriye değil... Ayrıca Türküz, hem de buram buram, bunun da farkındayız :)

Asıl söyleyeceğim, andın içeriği ile ilgili değildi aslında, konu dağıldı. Duru'yu sıranın en önünde elleri iki yanda hazırolda görünce -annesini bilmiyorum, sonrasında konuşmadık ama- benim boğazıma birşeyler takıldı. Belki mide ilacımı almadığım içindir. Ayrıca, gözlerim biraz kotu oldu, ama allerjim var bugünlerde, o yüzdendir diye düşünüyorum.

Büyüyor Duru, göz göre göre... :)

Okuldan çıkınca, öğlen yemeğini hafif yemeğe çalıştık, sonrasında alışverişi de pas geçip evde takıldık, hava soğuk bügün... Yemekten iki foto:

Hava kararmak üzereyken parka gittik, dayanamayıp... Çok güzel top oynadık, oradan oraya koşturduk, kat kat da giyinmişiz... Terledik. Susayınca ve de hava artık topu göremeyecek kadar kararınca eve döndük.

Güzel bir pazar oldu bu pazar...

Vatandaşlık, parti ve Türk okulu

2008-12-06T09:52:00.000-08:00

Duru'nun anne ve babası Cuma sabahı vatandaşlık için 'interview'a gittiler... Formaliteydi daha çok, çabucak bitti. Benim en zor sorum 'Yahoo ne zaman merge edecek Micrisoft'la' idi.

Yüzmeye devam ediyor.

Bugün Ella'larda kalacak Duru, biz YEP'e gidiyoruz, şirket partisi...

Yarın Türk çocukları için okul var Los Altos'da, ona başlıycaz. Biraz geç başlıyoruz ama hem yaşı uygun, hem de okul ortamında ne kadar Türkçe kullansak o kadar iyi...

Yüzme, gezme (şükran günü)

2008-11-30T23:00:00.000-08:00

Şükran günü, evdeyiz çoğunluk... Akşam üstü Deniz Paşa'lara yemeğe gitmeden önce parka gittik biraz...

Bizim yakınlardaki parkı çok seviyoruz biz, hem yapacak çok şey var, hem de çok güzel bir park... Salıncağa binmeden, oyun alanındaki direklere tırmanmadan döndüğümüz görülmemiş:

Akşam, Deniz'lerde yemek sonrası biraz çizgi film seyredildi, biraz da hep beraber top oynandı:

Top konusuna değineyim: Evde top oynanmaz diye bir kural var aslında... Sağa sola çarpar, birşeyler kırılır. Hadi arada çocuklar oynayabilir, büyüklerin görevi bu deliliğe engel olmak aslında... Yukarıda da görileceği üzre biz de çocuklara uyduk, hep beraber topu düşürmeden dakikalarca oynadık. Top plaj topu, çılgınız, ama deli de değiliz.

Geçen günlerden bir adet 'oyun senaryosu:' Duru'nun iki kızı var bu oyunda... Biri 17, diğeri 4 yaşında... Büyük olanın adı Yüni... Onları yemeğe davet ediyor, ve olaylar gelişiyor.

Cuma yüne tatilden yararlanarak, Lucas'ı görmeye gittik. Lucas daha minnacık bir bebek... Anne ve babanın durumu oldukça iyiydi, bizim gördüğümüz kadarıyla...

Öğleden sonra güzel havadan yararlanıp Los Gatos'a gezmeye gittik. Deniz ve Duru kitapevinde gezdiler, arada kafede oturmaya gelen köpeklere ilgi gösterdiler:

Cumartesi standart gym ve park ile geçti. Pazar sabahı doğum günü Safari Run'da... Mei-mei'in doğum günü için:

Pazar öğleden sonra parktayız yine; sürekli yardımla yaptığımız 'maymun gibi daldan dala atlama' aktivitesini Duru bir anda kendisi yapmaya başladı, kendisi de ben de şaşırdık.

Dört günlük hafta sonu, Gilad'ın ziyareti ile son buldu. Yemekten önce ve sonra biraz aşağıda, biraz odada oynadılar. Gilad çok uyumlu bir çocuk, Duru ile birlikte giyinip aşağıya anons edilerek inmeye bile OK dedi. Hatta prenses elbisesi giymeye bile tamam demiş, ama Duru izin vermemiş, oğlanlar giymez diye. Yukarda evcilik oynadılar bir ara, bir baba olarak kontrola çıktım, kızı yatakta buldum, Allah'tan herif başka bir aktiviteye dalmıştı. Yoksa... :)

Dolu dolu bir uzun hafta sonu oldu yine... TR'den de güzel haberler geliyor, keyfimiz çok yerinde...

Okulda kahvaltı ve yüzme dersi

2008-11-25T20:55:00.000-08:00

Dün akşam bir kez daha kutladık Duru'nun doğum gününü, kendi aramızda... Red Robin'de 'mud pie' yedik; çok zararlı ama seviyoruz biz onu...

Salı sabahı Duru'yu okula bırakırken birkaç gündür hazırlandıkları sabah kahvaltısına denk geldim. 'Waffle'ları kızartmak dışına tüm işleri BKP3 çocuklarının yaptıkları bir restorana dönüşmüştü sınıf... Aşağıda: çocuklar masaları hazırlarken, restoranın menüsü, Duru Rohan'a ne yapması gerektiği nazikçe anlatırken ve hep beraber kahvaltıya oturmuşken...

Bu arada, Duru'yu burası Amerika ve özellikle Kaliforni'yanın kuzeyi olduğu için (mi?) normalde laik ve modern bir Türk çocuğunun akşam yemeğinden önce iki dakika karşıdaki bakkaldan bir kutu bezelye almaya giderken bile 'yakalanmayacağı' bir kıtafetle görüyoruz. Ne isterse sabah onu giyiyor:

Bu akşam ayrıca yine yüzme dersimiz vardı. Daha on dersi yeni tamamladık herhalde, çok uzun bir aradan sonra ama kendi başına yüzmeye başladı, yaşı icabı... 5-10 metre kadar, yardımsız... Ymca'i çok seviyoruz biz, yüzme öğrenirken accayip de eğleniyorlar.

Bu arada İstanbul biletlerimizi ayarladık. Hala döndükten bir hafta sonra biz gidiyoruz dedeye yardıma...

Aktivite günleri

2008-11-23T10:10:00.000-08:00

Doğum günü partisinin yorgunluğunu atıyor Duru üzerinden, her gün yeni bir hediye açarak...

Çarşamba günü Aydın dedeyi aradık, çabuk iyileş dedik ona... Sağlık konuları açılınca, Duru yediklerimiz dikkat edip spor yapmamız gerektiğini söyledi bana... Biliyor çocuk yani... Bu mesaj dedeye! :)

Cumartesi günü Keys SChool'un 'gelsin veliler görsün okulumuz ne kadar güzel' günüydü. Gittik, yine herkes oradaydı, duyan gelmişl kardeşim, hesapta ekonomi sallanıyor. Okul müdürü velilerin yüzde 85'inin okula ayrıca yardım ettiğini yüzde 10% düzeyinde söyledi. Toplantıdan sonra oyun parkında oynarken bizim şirketten başkalarının da K için başvuru yaptığını farkettik, orada görünce... Rekabet diz boyu... Keys'deyken çektiğimiz birkaç foto:

Günün geri kalanında iki tane doğum günü vardı.

Önce, Jordan'ın doğum gününde şansımıza Duffy Dave vardı. Başkasının doğum gününde insan daha çok eğleniyor tabii... Çocuklar yine çok eğlendiler. Önce resim yaptılar, sonra Dave vardı.

Arada tepemizden geçen balona baktık. Birinin aklına esmiş, isteyeni körfez üzerinde balonla gezdiriyor. Öyle bildiğimiz balon da değil ha, baybayağı zeplin... Ziyarete gelenler için çok güzel bir eğlence aslında:

Bu arada pasta kesilirken, Dave her zamanki gibi şarkı söyledi. Çocukların bir noktadan sonra ilgisi tamamen pasta ve pasta yemeğe kaydığı için, Dave de çaktırmadan şarkıları büyüklerin zevkine göre kaydırıyor. 60'lardan 2000'e kadar tüm rock antolojosinden parça duymak mümkün...

Pastadan sonra da dışarda çok çılgın tahtavalli eğlencesi vardı. Öyle kendi hallerinde sakin sakin sallanıyorlar sanmayın; hepsi birden 'dörtlü tahtarevalli'de, delicesine:

Öğleden sonra Kayra'nın doğum gününe gittik. Gittik diyorum ama, kapıdan girince Meltem beni gayet nazikçe kovdu. Meğerse 'anneler ve kızları' usulü bir doğum günüymüş bu, Pınar bana söylememiş... Biz babalar kendsi çapımızda 'bond, james bond'a gittik. Kızlar evde eğlenmişler, fotolardan anlaşıldığı kadarıyla...

Pazar günü oda temizliği ile geçti daha çok, ama akşam Renin ve Kaan'lara yemeğe gittik. Yemekten önce ve -özellikle- sonrasında Duru çok eğlendi. Her ne kadar oğlanlar Star Wars' dalmış olsalar ve Duru öyle filmleri seyret(e)mese de, Renin odasında ve daha sonra koridorda çok eğlendiler. Bir ara evin içinde çok ciddi bir koşuşturmaca vardı. Eve dönmek bile istemedik. Yemek sırasında çekilmiş iki foto ve sonrasında odada:

Çarşamba'dan beri dedeyi yoklamaya devam ediyoruz bu arada... Ameliyattan sonraki her gün biraz daha iyileşiyor gibi sanki, haberler öyle geliyor. Halamız İStanbul'da babanneye yardım ediyor.

Doğum günü partisi

2008-11-17T22:22:00.001-08:00

Pazar sabahı erkenden kalktık. Balonları ve parti yerine gidecekleri, akşamdan yüklemişiz, geriye pasta ve kahve kalmış. Duru ile Palo Alto'ya gidip pastayı aldık. Dev bır pasta olmuş, 100 kişilik malzemeyi tek bir pastaya sığdırmaya çalışınca... Arabaya sokmamız bile mucize oldu denilebilir. Çok dikkatlice götürdük, partinin olduğu yere... Pastanın tam yanında oturan Duru'nun pastaya dokunmadan oturması çok zor oldu. (Boy sorunu yüzünden pastanın üzerine kapatılacak kutu da yokmuş.)

Fatma teyzeyi de alıp Saratoga'ya gittik. Biz balonların bir kısmı ve pasta ile vardığımızda herşey hazırdı. Pete's Coffee'den kahvemizi de alınca herşey tamam oldu. Sabah 10'da başlayan partimiz 'brunch' temalıydı, pastayı saymazsak.

Partiden 78 tane resmi albüme koydum. Gelemeyenler ve gelenler için hepsi şuradalar... Bir iki tane favori fotoyu buraya da ekliyorum. Sırasıyla...

Sağlıklı şeyler yiyen çocuklar (sağda Ben), Maya ver kardeşi ile, Tanya ile:

Gökhan ve Evrim kahve içerken Göksenin'i balon götürüyor, 'early hours', bir Türk anne grubu:

Bunlar da Stanford anneleri, Duffy Dave 'bana yardım etmek isteyen var mı' diye soruyor çocuklara, ve şakalar yapıyor:

Duru Dave'e yardım ederken, DEfne araya sızmaya çalışıyor, ve puff! Sihir tamamlanıyor:

Dans zamanı, içerde pasta hazırlanırken; nedense pasta partinin en önemli kısmı onlar için:

Pastayı üflüyoruz, kesmeden hemen önce poz, ve kurtlar pastanın başında:

Pinata saati )crowd control by Duru), önce kızlar için prensesli şatolu, sonra oğlanlar için Örümcek Adam'lı:

Hücum! (okulda yasak, o yüzden mi acaba?), Duru ve hazinesi, hafiften yavaşlıyor parti:

Sandviç, sona kalanlar hala koşuşturmaya devam ediyorlar, ortalık toparlanırken parkta oynuyorlar:

Ortalıkta temizlenmiş, eve gidip hediyeler açma zamanı (sadece üç tane bugün), çok güzel kartlar çıktı tüm hediyelerin içinden:

Duru'nun 5. yaş gününü hatırlayan herkese çok teşekkürler! Bir sürü çok güzel oyuncağın yanı sıra, çok güzel elbiseler çıktı kutulardan... Örneğin özel istek üzerüne alınmış 'polka dots'lu kıyafetler... Onca kalabalığa rağmen Duru gelemeyenlerin aradı, Kayra, Lara ve Vicki'nin yokluğunu farkettik.

Thank you, Anabella, Chloe, Eda, Ece, Esin, Eda, Max, Bora K, Maya, Mei-mei,Ben, Ana Maria, Rüya, Rohan, Sofia, Ella, Mila, Gilaed, Bahar, Daniela, Bora B, Tolga, Andrew, Evan, Tanya, İan, Fatma, Nate, Rachel, Peter, Deniz Paşa, Deniz, Defne, Evrim, David, Kayra, Lara, Vicki!

More photos from Duru's fifth bırthday parti are here.

5. yaş günü partisi hazırlıkları ve by-pass

2008-11-16T21:55:00.000-08:00

Pazar günü Duru'nun beşinci yaşını kutladık. Partinin detaylarına girmeden önce kısa notlar...

Geçen haftanın tamamı doğum günü partisi hazırlığı ya da heyecanı ile geçti. Geçen yılı hatırlayan Duru, hem Duffy Dave'i, hem pastayı, hem kimlerin geleceğini, hem de hediyeleri konuşup durdu.

Duru'nun bir gıdım daha büyüdüğünü anladık son haftalarda... Doğum günü geldiği için değil, arada bize söylediği şeylerden... Geçen günlerden birinde oturmuşuz konuşuyoruz, tutturdu 'ben büyüyünce evden ayrılmak istemıyorum, evlenmiycem' diye... İnsan ne diyeceğini bilemiyor tabii... Ben 'odan hep hazır olacak' felan dedim, olmadı :) İlerde büyüyüp okula gidince de onu sevmiycekmişiz öyle dedi :) Nereden öğreniyorlar bunları, anlasam yanıtını da hazırlıycam ama... Kitabı yok mu bunun?

Geçtiğimiz haftadan birkaç foto ile not...

Pazar günü, çoktandır yapmayı planlıyorduk, trene binip San Francisco'ya gittik. Duru'nun ilk kez trene binişi oluyor bu... Asıl amaç onu trene bindirmekti aslında, ama King Street'de inmişken Metreon'a gittik. Bir şeyler yedik, sonra da IMAX'de Madagaskar II seyrettik. Ekran dev gibiydi, ses de imansız açıktı. Uçağın düştüğü sahnede yüksek sese karşı aşırı hassas olan Duru dayanamadı (kimden almış acabaö benden olmadığı kesin :), biraz da stres yüklü sahneden tırstı ve çıktı (film çok güzel bu arada... Sadece penguan kaptan için bile seyredilebilir.) Trenle geri döndük. Tren maceramızdan birkaç foto...

Salı sabahı okula gitmek üzere hazırlanırken ve Perşembe günü okulda yapılmış olan kese kağıdından makarena:

Cuma akşamı Chloe geldi akşam oynamaya... Prenses kılığına girildi, yukarda oynandı, aşağıda TV seyredildi:

Cumartesi gününü doğum günü için yiyecek alışverişi, arada biraz jimnastik, balon seçimi, kamera, kaset, bellek kartı hazırlamak gibi çok önemli parti öncesi aktivitelerle geçirdik.

Doğum gününde giyeceklerimizi seçtik. Pembe ayakkabı biraz konu oldu, ama kahverengi tonlardaki tişört, çorap ve ayakkabıların, kot eteğine ne kadar uyduğunu gösterince Duru'ya, konu tatlıya bağlandı.

Bu arada, bir yandan da aklımız hafta içinde kalp ameliyatı olacak Aydın Dede'sinde, ama halası Cuma günü Türkiye'ye uçtu, bize update veriyor. Aralık ortasında da Duru gidecek, biletimiz aldık. Dedesi yediklerine dikkat etmediği için hastalandı, onu biliyor Duru; o yüzden gidip yediklerini kontrol edicez :) Bir yandan da Türkiye'ye gidiş tarihimizi bekliyoruz.

Yavaş hafta sonu

2008-11-08T14:16:00.000-08:00

Perşembe ve Cuma akşamları yemek için dışardaydık. Perşembe günü hala bizi yemeğe götürdü, Bodrum Cafe'ye... Yemekler çok güzeldi, inşallah bozmayacaklar kaliteyi... Duru erkenden yattı, hastalık yorgunluğu olsa gerek...

Cuma akşami Devrim'e güle güle yemeği vardı. Sonrasında bize geldik, pastanın kalanını yedik. Bahar uyumadık pek, Defne 9'dan sonra, Duru 10'dan sonra uyudular. Deniz Paşa, 12'de evden yürüyerek çıktı. Hint lokantasında Duru'ya yemek yedirirken (?) bir foto:

Hastalık sonrası aktiviteleri biraz fazla gelmiş olacak ki bugün jimnastikten sonra doğrudan eve geldik hafifçe yorgun... Arada mide bulanıyor, başımız ağrıyor, yemek yemek yerine uyumayı tercih ettik. Halen uyuyoruz, tylenol yardımı ile...

Bu hafta sonu o yüzden biraz daha az yoğun geçeceğe benzer. Bugün aşıya, yarında San Francisco'daki doğal tarih müzesine gidecektik halbuki... Bakalım...

Yine Halloween, yine hastalık mastalık, ama asıl olay Obama!

2008-11-06T00:57:00.000-08:00

Geçen gün hala ve Martin enişte bize geldiklerinde onları kavun eşliğinde 'old maid' oynamaya oturttuk. Bildiğimiz papaz kaçtı işte... Ben evde bu tür oyunları oynuyorum sürekli, ama kalabalık grupla çok daha keyifli oluyor. Duru bize oyunu öğretirken:

Okulda, hafta sonu Half Moon Bay'de, Deniz'lerde ve Little Gym'deki cadılar bayramı kutlamaları yetmemiş olacak ki bir tane de Yahoo'da kutladık. Boyama yaparken, geçit için sıramızı beklerken, anne geldiğinde birkaç resim... Son dakikada sahneye çıkmaktan vazgeçtik, gidip öğle yemeği yedik, tekrar okula dönmeden önce:

Yahoo'daki cadılar bayramı kutlamaları ile ilgili bir ilginç not... Etrafta yüzlerce çocuk vardı. Yahoo'nun güzel yanlarından biri çalışanlarına bu tür aktivitelerle işte de iyi zaman geçirmeyi sağlaması... Tüm çocuklar Cuma günü cadılar bayramını okulda zaten kutladıkları için, şirkette kutlamalar Perşembe yapılıyor. Birkaç tane 'resmi fotoğraf da' flickr'a konulmuş. Silikon Vadisi'nin dedikodu dergisi diyebileceğimiz Valleyvag de fotoğraflardan çocukların görünmediği olan bir taneyi alıp bizimle alay etmiş. Fotoda ben de varım işin komik tarafı, korsan kıyafetlilerle hiçbir ilgim olmadığı gibi tam yanımda Duru da var balonun hemen altında:

Cuma akşamı da hava karardıktan sonra evimize gelip avuç avuç çukulata alan çocuklara özendik, Duru da annesiyle komşuları gezmeye çıktı, elinde bir sürü şeker ve çukulata ile döndüç O torbanın içi dolu:

Eğlence, jimnastik derken, bir noktada bire yerden virus kaptık herhalde, hafta sonu ateşimiz yükseldi, pazar da hastayız, okula gidemeyeceğimiz belli oldu. Pazartesi ve Salı günlerini de evde geçirdik. Günün yarısında baba, yarısında anne Duru'ya eşlik ettiler. Öğretmeni Belinda'dan Duru'ya 'özledik, geçmiş olsun' diye telefon mesajı geldi. Salı akşamı artık iyileşmiştik, akşam parka bile çıktık.

Evde geçen günlerden birkaç foto... Duru ile Lego'dan oyun parkı yapmışız Cumartesi günü, evdeki üçüncü gün odanın 'oyun hali', arada boyumuzu da ölçmüşüz, Blackberry'de oyun oynuyoruz:

Çarşamba okula döndük. Akşam Obama'nın başkanlığı kazanışını, şaka şaka, babanın dopum günü kutlandı. İki foto da o akşamdan:

Başkanlık seçimi dedim de... Barack Hussein Obama, ABD Devlet Başkanlığına seçildi ve baba sakalını kesti. (Demokrat seçilene kadar kesmeyecektim ;) Duru Obama'yı öğrendi, ama bu günün ne kadar önemli bir gün olduğunu anlamadı, biz bile anlayamadık daha... Çevremizde konuştuğumuz herkesde bir umut var; Obama konuşurken gözü yaşaranların sayısı oldukça fazla... 'Change is really here.' Önümüzdeki güzel 8 yılın keyfini ilerde Duru da çıkarıcak herhalde...

Olayı söyle perspektife oturtayım: Herkesin bir başkanı ya da başbakanı vardır. Yani ilk okula giderken kimi görürseniz hükümetin başında onu hatırlarsınız, referans noktanız o olur.

Ben ilkokuldayken Ecevit'in ismi dağlara taşlara yazılmaktan geçerek hükümetle birlikte anılmaya başlamıştı, yağmur altında Demirel'i alkışlamaya götürüldüm, kimin fikriyse ilkokul çocuklarını politik mitinge götürmek... Erbakan ve Türkeş, Baltalı İlah'tan çok Çiko rolündeydiler hep... Ama Turgut'tan çok önce bu isimler kazındı benim kafama... Ayrıca Cumhurbaşkanı denince ben Sezer'den çok Fahri Korutürk'ü hatırlarım, benim 'cumhurbaşkanım' odur. (Abdullah Gül'ü ve eşi hanımefendiyi de isteyen tarihine yazsın; maalesef, her ne kadar yasal olarak Çankaya'ya çıkmış olsalar da, benim hayalimdeki Çankaya'da oturmuyor onlar... Üzgünüm...)

Kızımın da bir 'başkanı' olacak ve onun başkanının ismi George, James, John, William vs olmayacak, onun başkanı 'Barack Hussein Obama' olacak, bunun onun hayatı üzerinde inanılmaz bir etkisi olacak. Okulda derse girdiğinde 'Amerikan'ım, doğruyum'um söylerken tahtanın üzerindeki fotoğraftaki adamın rengi tam beyaz olmayacak. Bu imajla büyüyen çocuk bir nebze daha dünya vatandaşı olacak.

Yoğun hafta sonu

2008-10-29T21:35:00.000-07:00

Geçtiğimiz günlerden birkaç foto ve not...

Cumartesi sabahtan okul gezisine gittik yine, Palo Alto'daki Stratford'u görmeye... Geçen yıl da bakmıştık biz bu okullara ama belki öğretmenler, şartlar değişmiştir diye tekra gidip bakıyoruz. Başvurmayı düşündüğümüz okullardan ikisi tekrar başvurmaya gerek yok, ya da başvuru öcretine gerek yok dediler; çok mutluyuz. Ekonomi iyice çakıldığı için özel okullara olan isteğin azaldığını ve dolayısıyla şansımızın arttığını düşünüyoruz. Görücez yakında...

Stratford'da çok oyalanmadık, ama gidip görmek iyi oldu, tekrar kendimizi hatırlatmak açısından... Öğleden sonra Duru evin önünde oynarken çekilmiş bir foto ve devamında içerde çektiğim bir tane daha:

Cumartesi yavaş geçmiş norlarıma bakılırsa; ama Pazar günü öcünü almışın önceki günün, aynı güne üç programı başarıyla sıkıştırarak... Sabahtan Deniz Paşa'lara gittik. Türk çocukları beraber mubarek cadılar bayramını kutlasın diye... Biz kahvaltı yaptık, onlar oynadılar. Arada Halloween kıyafetli fotoğraflarını çektik:

Deniz Albayım bu fotoğrafta daha çok 'Air Force Colonel' havasında, hani sonradan NASA'ya katılmış astranot olmus felan... Duru değişiklik olsun diye prenses kıyafeti ile, dedesinin aldığın 'prenses gibi giyinelim arkadaşlarımızla, eğlenelim' sandukasından çıkanlardan... Defne çok orojinal bir korsan kıyafeti ile... Çağ altı tane birbirinden cafcaflı Star Wars filmini arka arkaya seyredip arkasından da CLone Wars çizgi filmine devam edebileceğiniz bir çağ olduğu için bu korsanın elinde ışın kılıc var, yerse... Bahar, yaşına çok uygun olan böcek kıyafetiyle görülüyor. İkinci fotoğrafta entropi olayı ele alıp konuyu dağıtıyor.

Aşağıda kendim varım diye söylemiyorum, herkesin güzel çıktığı bir foto var (sakalı demokrat başkan gelene kadar kesmiyorum da):

Sabahki Türk cadılar bayramı kutlamasının ardından, Little Gym'e gittik bir başka kutlama için... Beklediğimizden çok daha organize ve kalabalık bulduk. Çok güzel hazırlanmışlardı, çeşitli oyunlar, eğlenceler vardı, bir panayır yeri gibiydi, Duru çok eğlendi, ayrıca dev bir kabak kazandık:

İki saate yakın orada kaldıktan sonra, Santa Cruz dağlarına doğru yola çıktık. Bir şarap evinde büyükler muhabbet ettiler, çocuklarda etrafa dağıldılar. Duru ve Damla, Serhan'ı seyrederken:

Şaraphaneden erken ayrılınca, hep birlikte Arda'lara gittik hızımızı alamayıp... Yine büyükler muhabbetteyken, çocuklar bahçede kudurdukça kudurdular. Zafer çocuklara marshmellow yaptı ateşte.. Duru Hazal ve Damla ablalarının peşinde neredeyse kendinden geçti. İyice hava kararıp çocuklar bahçede görünmez olunca eve döndük.

Duru'dan inciler

2008-10-22T10:25:00.000-07:00

Babannesi gelemiyor Duru'un... Dedesinin sağlıgına dikkat etmesi gerekiyor biraz, babanne de ona yardım edecek.

Bugün 'share day, babanne gelmiyor mu' demis. Annesi Mayıs'a kaldı deyince, neden diye sormuş. Dedenin yardıma ihtiyacı var, saglığı biraz bozulmus deyince annesi, ben biliyorum neden bozulmus, çünkü sağlıklı yemiyor demis Duru... Okulda öğreniyor bunları, yoksa biz surekli evde et yiyoruz :)

Geçen Pazar pumpkin patch'de şöyle bir oyun oldu. 'Pony ride' yapıcaz, Deniz ve Duru sıradalar, kim önce gidecek diye sorun oldu. Ben de 'fair' olmak için, rock-paper-scissors oynayalım, kazanan önce binsin dedim. İlk seferinde ikisi de makas yaptı, ama Deniz'in makası iki parmak degil üç parmaklı oldu, ama makas yapmaya çalıştığının farkindaydık. Berabere saydık, tekrar denedik; ikincide Duru kaybetti. Ilk binememeyi ego'su kaldıramadı kızımın, ama ilk seferinde o kağıt yapmıştı diye sonuca itiraz etti. Ama nasil itiraz göreceksiniz.

Bir yandan üzülüyorum, kızıma kaybetmeyi oğretememişiz diye, diğer taraftan biraz kuralları zorlaması hoşuma gidiyor, gerekince hakkını arayabilir. Sonra buldugu acığı kullanabilmesi de çok hoşuma gitti.

En cok hoşuma giden ise, dün okuldan dönerken annesine bütün olayi detaylı olarak anlatıp, beni sevmediğini söylemiş olması annesine... Ona haksızlık ettiğimi düşünüyor -hala... Unutmaz da o böyle şeyleri... Babası kılıklı :)

Pumpkin Patch

2008-10-19T23:21:00.000-07:00

Geçen günlerden birkaç foto önce... Sabah okula gitmek üzere evden çıkarken, benim favori fotoğraflarımdan birisi:

Cuma akşamı kaçırdığımız jimnastik dersinin yerine değişiklik olsun diye Little Gym'e gittik. Sonrasında da Duru ile babası 'movie night' yaptılar, annesi arkadaşlarıyla dışardaydı. Uzun süre Blockbuster'da film seçmeye çalıştıktan sonra, son zamanlardaki favorimiz 'Lazytown' DVDsi alıp çıktık. Mısır patlatıp onu seyrettik evde...

Cumartesi yine jimnastik, ve alışveriş babayla... Sonrasında Deniz geldi, evde azdılar, parka da gittiler, evde çıldırınca... Deniz ile Duru, prenses olmuşken, sonrasında boncuk dizerken iki foto:

Deniz gece biz de kaldı, sabahtan 'Pumkpkin Patch'e gittik... Arata's diye bir yer, çok populer; hem standard eğlenceler, hem labirent (zor ha, öyle ha deyince çıkamıyorsunuz), hem de çarpışan şövalyeler var.

'Hayride' yapıldı; ata binmek için sıra beklendi, kim önce binecek diye 'rock,paper,scissors' yapıldı, Deniz önce bindi, Duru kuralları değiştirmeye çalıştı, babası izin vermedi, Duru sonra bindi:

Attan sonra labirente gittik. Çok başarılı bir şekilde kaybolduk, koştuk, yorulduk, 15 dk sonra çıktık:

Yorgun argın eve döndük, Half Moon Bay tarafında trafık vardı tabii... Evde ayrılırken kızlar daha fazla beraber kalmak istediler.

Evde biraz daha oyun oynadık, ama erkenden yattık. Keyifli bir haftasonuydu.

Little gym dunyasi

2008-10-18T22:41:00.000-07:00

Telefondan göndermişim Duru'yu izlerken...

Cok guzel bir yer bu little gym... Duru iki yasindayken, cocuklar icin parali gym olayina gulup geciyordum ben, parkta kossun n'olcak diye.

Ama buraya gelince ogreniyor insan, cocuklarin kendilerine olan guvenlerini artirmak, ve birlikte oynamak, spor ve jimnastikten zevk almak konularinda korkunc basarililar...

Ben bunlari yazarken Duru paralel bardan asagiya sarkiyor, kafa ustu. Dusse ne olur derdi yok, yer uc kat yumusak malzeme ile kapli.

Biraz once boyundan yuksek barin uzerinde yuruyordu. Arkadas edinmis kendine, arkadasi kendi basina yapmak istemedi, beraber gibi ogretmenlerini cagirdilar.

Ogretilenleri eksiksiz yapmaya calismak gibi bir karakteri var, onu da farkettik. Ilerde ne kadar isine yarayacak emin degilim, ben kendi adima onu kurallarin biraz disina cikmayi, ya da 'plana' biraz degisiklik katmayi ogretmeyi dusunuyorum. Cocuk benim gibi INTJ olmasin aman korkusu bu :) bilemeyenler icin Brigg-Myers testinden bahsediyorum. Myers-Briggs imis adi testin...

Jimnastik bitti, bu arada Duru acayip guzel paralel bardan yere inis yapiyor, geriye dogru uzaga (eglencelik yer burasi ama proper landing ogretmeye de calisiyorlar), simdi 'yag satarim, bal satarim'in degisik bir versiyonu oynaniyor, arada taklalar falan var.

Yine bu arada 'yag satarim, bal satarim'da artik 'ustam oldu' denmedigini farketti mi TR'deki anne babalar. Gittikce daha bir PC ve barisci oluyoruz dunyaca...

Dedim de Duru'nun memleketinde (resmi olarak Kaliforniya'li o) herkesin istedigi ile evlenmesine bile izin var (hani bayan olur bay olur), insallah birkac hafta sonra geriye almayacaklar, daha guzele ve iyiye dogru hizla ilerleyecegiz.

Sent via BlackBerry by AT&T

Göz doktoru

2008-10-17T08:45:00.000-07:00

Optometristten sonra opthalmologist'e gittik, aynı sonuçlar çıktı.

Çok az 'astiğmat' var ki normaldir bu yaşta dediler. Okuldaki testlerde birşey bulunana kadar gelmenize gerek yok dediler. Yani özetle uğraştırmayın kardeşim bizi dediler.

Sıramızı beklerken ne sorunlar okuduk, ne hastalar gördük. Halimize şükrediyoruz biz... Boşu boşuna gelmişiz ama, bunu yapabiliyor olmanın (gözlerimiz erken yaşta birden fazla gözcüye gösterebilmenin) ne kadar büyük bir şey, onun da farkındayız. Bakalım Duru da yaşadığı şartların ne kdar iyi olduğunu anlayabilecek mi ilerde... (Ben ilk gözcüye gittiğimde, gözler 1.25 olmustu bile...)

Bayram hediyesi

2008-10-13T20:05:00.000-07:00

Önce geçen hafta sonundan iki kısa not... Cumartesi günü Defne'ye yemek artı eğlenceye gittik. Deniz Paşa ve birkaç yeni arkadaşla oynadı Duru, sonrasında içeri girip Tom and Jerry seyrettiler.

(İlkay'cım yea, bende makina yoktu. Gönder bir iki fotoğraf eğlenceden ya...)

Pazar günkü eğlencemiz öğleden sonra piknikti. Eda'yla beraber Palo Alto'ya parka gittik. Fatma Teyze ve Polat Amca'nın hazırladıpı yemekler inanılmaz güzeldi. Büyükler bol bol yerken, küçükler bol bol koşturdular, tırmadılar; hatta Duru 'iplere tırmanalım örümcek gibi' aletinden düşmeyi bile başardı. Biraz korktu ama hiç birşey olmadı. Hatta babalar olarak Duru'nun kendini nasıl kurtardığına hayran kaldık bile denilebilir. Yerler yumuşak zaten, o yüzden heyecanlanmıyoruz fazla...

(Fatoş gönder birkaç foto ya...)

Bu hafta sonu ise evde, dışarda ve CCSC'de geçti. Stanford'da 'home coming weekend' imiş. Mezunlar için 'çocuğunuzu bırakın, bakalım' servisi vardı, bize de açıktı. Cumartesi akşamı Duru ve Ella oraya gittiler, çin yemeği yediler. Biz de anne-babalar olarak, çin yemeğini dışarda yedik. Filme gitmekten vazcayıp University Avenue'de kafeye gittik.

Cumartesi günü ayrıca yaklaşık iki saat ToysRUs'da geçirdik. Duru'nun Aydın Dedesi halasından ona 'bayram hediyesi' almasını istemiş. Duru'ya bayram diye birsey olduğunu ve bunun ona bir büyük bir de küçük hediye kazandırabileceğini ;) anlattım. Jimnastik ve öğle yemeğinden sonra gidip tahminen 'oğlanlar için olmayan' bütün oyuncaklara baktık, seçim yapmaya çalıştık.

Bu arada, Duru'nun her koridorda 'bunu da alalım' diye tutturmamış olmasına şaşırıyorum hep, sadece bir iki oyuncakta aklımız kaldı (benim daha fazla oyuncukta aklım kalmış bile olabilir, yeni Lego setleri çıkmış). Çocuk oyuncağa doymus resmen...

Bu durum Pazar günü halayla gidip içinde 5 kişilik 'giyinelim prenses gibi eğlenelim' malzemesi olan bir sandık ve de prenses şarkıları çalan bir CD walkman almasını engellemiş değil... Gitmeden önce dedemize telefon edip teşekkür ettik.

Son iki haftadır, haftanın 4 günü spor yapıyoruz. Salı-perşembe yüzme, Cuma dans ve jimnastik ve Cumartesi sadece jimnastik... Duru çok memnun; biz de...

Burada kesmem lazım, yatmadan önce çeşitli kağıt oyunları oynuyoruz Duru ile, çekiştiriyor beni...

***

Geçen haftalardan birkaç foto ekleyip 'post' edelim bunu...

Duru'nun yıllardan beri garajda duran eski bebek eşyalarını (sandalye, bebek arabası, oyuncaklar, hiç giyilmemiş elbiseler ve daha neler) pek yakında doğacak olan ?'e verelim dedik. ?'nin ismini bilmiyoruz, oğlan bebek olacak ama Ulaş ve Su-May bize söylemiyorlar. 'Garajda fazla eşya var, yeri olan bir araba getirin demiştik, onlar akıllılık edip kamyonet getirmişler. İyi de oldu, çünkü çok fazla kutu biriktirmişiz farkında olmadan... Duru'nun ile birlikte:

Geçen haftadan bir 'ortak çalışmamız...' Çizim bana ait (ben mühendis olduğum için oluyor o köşeler), renklerdirme birlikte:

Yüzme dersinden aldığımız ilk 'karne...' Duru, Travor'ı seviyor. Derse sadece üç öğrenci geldiği için özel ders gibi oluyor, çok eğleniyorlar:

Lara gelemedi ama annesi babası geçen hafta geçerken bize uğradılar, uçakla Türkiye'ye dönmeden önce:

Pazar günü kabak aldık, cadılar bayramına hazırlanıyoruz. İçini oyduk ve kapımızın önüne koyduk, içine de ışık koyduk. Kapının önünde bir resmimiz:

Hayvanat bahçesi resmi

2008-10-01T18:48:00.000-07:00

Geçen gün Duru'ya çok güzel hayvan çıkartmaları gelmişti. Kabarık plastikten çok şirin şeyler... Onları alıp bir kağıda yapıştırmış, bana hediye olarak hayvanat bahçesi yapmış.

Çok beğendim ben... Ofise duvarıma astım:

Kuaför

2008-09-28T09:55:00.001-07:00

Perşembe yüzmeye gittik. Çok beğendi, önceden bızbızlanmış ama tüm yaşıtları yüzüyor, Duru'nun da öğrenmesi şart oldu artık... Baştanb reddederiz ama sonra alışırız, hep öyle oluyor.

Cuma akşamı Defne bizdeydi. Yanılmıyorsam Defne'nin annesinin doğum günüydü (Aylar sonra temize çekilince notlar, böyle oluyor arada... Biri düzeltsin beni... Pınar, editörlük yap lütfen...) Doğumgünü pastası mumu söndürmenin Amerikan çocukları için fazlaca bir anlamı mı var, nedir, hemen diziliyorlar. Aşağıda:

Cumartesi, yıllar sonra saçlarimiz iyice uzamaya başladıktan, ilk kez kuaföre gitti Duru... Saçlarının arkasından azıcık kesildi:

Günün gerisi jimnastik, cadılar bayramı alışverişi (prenses elbisesi bakıyoruz), yemek derken eve çok yorgun geldik, uyuya kaldık. Akşamüstü, yeni yan komşlarımız bizi yemeğe çağırdıklar, kızları Anna Duru'yu arada görüyor, hayran hayran bakıyor, uzaktan...

Önce bahçeden yemek yedik, dondurmaları götürdük. Sonra da içerde müzik dinledik, dans başladı. Anna da dans etmeyi çok seviyormuş, müzik çalarken çok eğlendiler. Sonra Anna gidip yerel kıyafetlerini giydi, Kolombiya'nın folklorik renkleriyle süslenmiş... Bunun üzerine Duru da giymek istedi birşeyler, hep yapıyor zaten misafir geldiğinde... Hemen eve gidip üzerini değiştirdi. Yerel Amerikan kıyafetlerimizden Sinderalla the Disney Version'ı giydik :)

Çok eğlendik akşam... Biz eve dönerken Anna bitsin istemedi gece...

Bu arada Duru'nun doğüm günü 15 ya da 22 Kasım'da olacak... Şimdiden geri sayıma başladık.

LazyTown

2008-09-25T10:51:00.001-07:00

Geçen gün Blockbuster'da görmüş, kapağını beğendi herhalde, annesi de kiralamış... LazyTown diye bir DVD, tv programı aslında... Her ne kadar biz İngilizce olarak seyrediyorsak da, İzlanda yaımı... 5 gun sürekli seyrettik, başta kötü adamı sevmedi Duru, ama çok şapşal kötü adam, sonra alıştık.

Diziyi eski ünlü -İzlanda'da heralde- jimnastikçilerden biri adam yapmış, spor ve aktivite gazı veriliyor çocuklara... Çok memnunum o yüzden... Elmaya 'sports candy' diyorlar.

Yeni bölümlerini alacak babası Duru'ya...

Son günlerde, arada olmadık yere küçük şeyler için ağlıyoruz. Bir dönem mi bu, yoksa okuldaki değişikliklerden mi (bütün yakın arkadaşlarımız gitti tabii), bilmiyoruz.

Hafta sonları daha güzel aktiviteler lazım orası kesın. Okulda çok eğleniyorlar, geçen gün okuldan getirdiği onlarca şeyi annesi düzenledi de oradan biliyorum. Neler neler yapmışlar. Bir de bahçede çok oynuyorlar hergün, hava kötü bile olsa...

Hafta sonuna yüzme koyalım dedik, jimnastiğin yanı sıra... Cumartesi çakıştılar, o yüzden salı-perşembe akşamları 6.15'e koyduk yüzmeyi... YMCA'e gidiyoruz, Mountain View'dakine... Bakalım nasıl olacak? İlki bu akşam...

Leapster'da 15 havuç

2008-09-21T12:27:00.000-07:00

Geçen hafta içi bir sabah okula giderken annesiyle... Sabah hali:

Geçen hafta sonundan bir seri foto... Duru'nun en çok yapmayı sevdiği şeylerden biri zarf ve kart hazrılayıp anıdıları için onları vermek ya da göndermek... Geçen gün bir tane daha yapmışbana gösteriyordu. Zarfı da süslemiş bu sefer... Bir yere gideceğiz herhalde, o yüzden şık da giyinmiş, yüz göz düzgün, çekeyim dedim birkaç fotoğrafını:

Bu hafta sonu daha çok evdeyiz, kağıt temizliyoruz. Duru da odada kendince birşeyler yapıyor. Benim favorim aktivitelerden şu... Evdeki havlulardan vs bebeklerine eşyalar hazırlıyordu. Bebek oyunu bitince, biz de hazır çalışma odasında kırtasiye işi yapıyoruz, bebek eşyalarını 'kayda geçmeye karar verdi herhalde, şuna benzer bir seri çalışması oldu:

Siz bizim aylık kat metre yapışkam bant harcadığımızı biliyor musunuz?

Geçen haftalarda aldıpımız Leapster ile oynuyoruz. Yeni oyun da aldık. Prensesli tabii... Eski oyunlardan birisi rakam ve harfleri öğretiyor. Arada havuç toplayıp ekstra puan olma olasılıpı var. Duru iyice kompetanı olmuş. Söylediğine göre 'she's a carrot collecting champion...' Alet öyle diyor oyunun sonunda; haklı da olabilir, ben 5 havucu geçemedim valla ilk denediğimde... (Bu nottan birkaç gün sonra Duru, havuçları toplarken öbür yakaya hemen geçmesi gerekmediğini farkederek 30'a falan çıktı. Ben hala 12'de falanım :)

Eğlencenin dozu

2008-09-09T19:58:00.000-07:00

Cumartesi günü dans, sonrasında havuz, akşam misafirlerie geçti. Pazar günü de piknik, arada CCSC'de iş ve sonrasında Defne'lerde geçti. İki güne altı aktivite sığdırınca, arada çöktük. Pazar günü ailecek uymuşuz bir ara...

Fotolarla birkaç not... Dansa gitmeden evde Lego sanatı yaparken bir fotosu Duru'nun ve Little Gym'de çektiğim bir foto, dersin başında topluca kudururken... Endama bakın ama:

Akşam bizim evde arka bahçede eğlenirken... İlk resimde Duru, Kayra ve Lara, önce yukarda, sonra arka bahçede oynadılar, arada çimenlerin üzerinde film seyrettiler, o da yetmedi arkada 'hop scotch' oynamaya çıkarken, yere çizdiklerinin fotosu da yanda... Arka planda Bora ve Bora 'durulmaktayken'...

Pazar gününde iki foto... Nate, Ella ve Duru Palo Alto'daki bir parkta eğleniyorlar, piknikteyiz:

Piknikten sonra gidip CCSC'deki yeni bankı kurduk, arada uyuduk biraz, sonra Defne'lere gittk akşam... Duru'nun arka bahçede Defne ve babasıyla fotoları:

Dallas

2008-09-01T23:47:00.000-07:00

Cuma akşamı Dallas'a uçtuk, Doğa'yı görmeye, uzun hafta sonundan yararlanarak... Gece geç saatte vardık, ama gittiğimizde herkes uyandı. Kızlar bir süre uyumadılar.

Cumartesi günü hep eğlenceyle geçti. Sabah erken saatlerde başladı aktiviteler... Güzellerin sabah hali:

Öğle saatlerini havuzda geçirdik, mevsim 'resmi olarak' kapanmadan... Susadıkça Lipton 'green tea' içtik:

Öğleden sonra Doğa'nın doğum günü için hazırlanmakla geçti. Babalar sinemaya gittiler, kızlar ve anneleri doğum günü kutladılar (yerel dilde 'mommy and me,' yeni moda oldu burada...):

Pazar günü Duru ve Doğa, Kaan'ın doğum gününe gittiler. Babası konser sevdasına bir gün erken döndüğü için fotoğraflardan eğlendiklerini çıkarıyor (Heaven and Hell ve Judas Priest, nasıl gitmezsin?). Sabah cin halleri, ve doğum gününde balon yaparkenki halleri aşağıda:

Dallas'tan son bir fotoğraf... Duru, Kutsal ve Doğa... İki gün güneş görmekten olsa gerek, herkes pek bir güzel çıkmış:

Sorular

2008-08-28T21:56:00.000-07:00

Duru'nun son günlerde aklına takılan sorunlardan biri:

'Üç kez uçak değiştirerek nereye gidebiliriz?' Bana sordu, annesine de sormuş. Üçe kez için 'Bodrum' diye yanıt vermiştim ben (çünkü hayallerimde hep orası var :) Sonra, 'peki ya 4' dedi...

En az dört uçakla gidilebilen yer var mı acaba? Ben bilmiyorum. Soru nereden çıktı, onu hiç bilmiyorum.

Annesine ayrıca "New York'a kaç uçakla gidilir" diye sormuş. Annesi sen nereden biliyorsun New York'u deyince, Enchanted filminden demiş... Filmi de içinde kötü cadı olduğu için bitirememiştik bile, şehrin ismi ne zaman öğrenildi ki?

Geçen günlerden iki foto... Defne bizi sopalamaya çalışırken ve Duru ile arka bahçede ortak sanat çalışmamız. (Benim resim becerim 5 yaş düzeyinde olduğu için Duru'yla çok uyuşuyoruz, 'in any case, call me Leonardo'):

Evde geçirilemeyen pazar

2008-08-25T00:17:00.000-07:00

Her hafta sonu böyle geçsin valla... (Bu Yahoo Duru'nun babasına çok yaradı, işler çok bastırmadıpı için hafta sonları çok geziyoruz.)

Sabahtan bisiklet ile Shoreline'a gittik. Şans eseri Kayra, Lara, Selin ve Lara ile karşılaştık. Kahvaltı sırasında Duru arkadaşlarına Leapster'ını gösterdi. Kahvaltı sonrasında parkta oynadılar:

(Konu açılmışken -yukarıdaki Lara ikilemesinden bahsediyorum, farketmediyseniz-, Amerika'da yaşayan Türklerin başlıca sorunlarından birinin 'bügün doğacak çocuklara isimler' olduğunu yazayım. Kız çocukları için başta Lara olmak üzere, Duru, Selin, Maya gibi yabancılara da yabancı gelemeyecek isimler popüler...)

Bisikletle eve dönüp banyo yapıp Deniz Paşa'ya gittik. Tabii ki Defne ve Bahar da oradaydı. Biz arkada otururken Duru ve Deniz daha çok odada oynadılar. Çok usluydular aşağıdaki ilk fotodan da anlaşılabileceği gibi... İkinci fotoda, atçılık oyununu doktorculuk ile birleştirip atın ateşini kontrol edip aşı yapan Duru görülüyor. Oyunun asıl isminin 'veterinercilik' olduğunun farkında değil ama Duru...

O kadar eğlenceden sonra, eve dönerken hemen ikinci ışıklarda 'anne beni uyandırır mısın' deyip uyuya kaldı Duru... Uyumak isterse arabada böyle söylüyor, eve gidince biraz daha oynayacak ya...

Sirk

2008-08-23T23:12:00.000-07:00

Dün akşam arabada çektğimiz bir foto... Duru'nun bu hallerini çok seviyorum ben:

Bu akşam ilk kez sirke gitti Duru... Cirque de Soleil gibi 'sanatsal' (mı diyelim) değilü bildiğimiz klasik sirke... Her ne kadar Cirque ile rekabet edebilmek için müzik ve kiyafetleri değiştirmiş olsalarda, olabilecek en klasik sirk gösterisi idi.

Duru ve Deniz Paşa yer yer oldukça heyecanlanarak seyrettiler, HP Pavillion'daki gösteriyi...

Aynen Disney gösterilerinde olduğu gibi oyuncak ve içeçek fazlalığı çok yoruyor adamı... Çocukları kullanıyorlar resmen... Biz büyükler için en ilginç gisteri bir çelik kürenin içinde delicesine dönen motosikletlilerdi, önce 3, sonra 4, 5 ve 7 motorsiklietli... Nasıl yaptıklarını anlamadık. Tam delilik... Duru akrobat kızlara bayıldı.

Çocuklar TV'de çok gördüklerinde herhalde kaplan ve fillere çok ilgi göstermediler. Biz büyükler (arenadaki hemen herkes) hepsine çok acıdık. Acıdık mı dedim? Anlatayım.

Kaplanlar, hem de ahım şahım Bengal kaplanları ilaçlıydılar, ve bütün asaletleri kaybolmuştu. Uykuda gibiydiler ve ne yapacaklarını bile hatırlamıyorlardı. Filler ise tahminen artık yasalar yüzünden gösteri öncesi aç ve susuz bırakılamadıkları için, şekilden şekile sokulup yerlere yatırılınca çılgınca (başka sözcük yok bunu anlatacak :) hacet gidermeye başladılar, büyüklü küçüklü... Biz fillerin iki ayak üzerinde, kafaları üzerinde yaptıklarına bakmayı bırakıp, onlarca adamın ellerinde dev kürekler ve talaş ile oradan oraya koşturmalarını seyrettik. Çok garip bir gösteriydi.

Hem kaplanlar, hem de filleri öyle görmek içimizi burktu, çok yanlış geldi bize... Çocukları için ne ifade etti bilmiyorum ama ben bundan sonra Duru'ya sadece Discovery Channel'da ve kaliteli hayvanat bahçelerinde hayvanları göstermeyi düşünüyorum. Bu güzel, dev yaratıkları bu hallerde, asaletlerinde bu kadar uzak bir şekilde görmesine benim gönlüm izin vermez.

4 gün okul tatili

2008-08-23T09:45:00.000-07:00

Perşembe ve Cuma günleri Duru'nun okulu tatildi yine... Perşembe gününü evde annesi ve Tnangh-Nga ile geçirdi. Biraz evde oynamışlar, arada alışverişe çıkmışlar. Geçen hafta sonu gözümüze kestirdiğimiz (daha doğrusu benim almak istediğim ama Duru'nun onun yerine prenses oyun takımı tercih ettiği) bir teknolojik oyuncak alınmış iki kıza birden...

LeapFrog Leapster... Rakamları ve harfleri öğreniyoruz oyun oynarken...

Akşamında Sultana da yemekteydik, Duru çok usluydu. İyice büyüdü artık, arada mızmızlanıyor ama genelde çok iyi huylu kızım benim...

Cuma günü baba evde kaldı Duru'yla... Sabahtan TV, LeapFrog, bilgisayar, hatta biraz işle geçti. Öğlen dışarıya çıktık. Babanın dışardaki işlerini halletik. Sonra Yahoo'ya gidip yemek yedik, IT ile sorunlarımız vardı onları halletmeye çalıştık.

Yahoo'yu ziyaret ederken babanın işinden konuşuyorduk. Duru babanın 'manager'ının (daha doğrusu 'director'ünün) 'he' değil de 'she' oluşuna çok şaşırdı. Ben de onun şaşırmasına şaşırdım aslında... Ama onun da isterse müdür olabileceğini konuştuk. 'Gender bias'ı ortadan kaldırmaya çalışıyorum.

Arada babanın ofisini ziyaret ettik, hatta baba minik bir toplantı bile yaptı kafetaryada, Duru oynarken... Ben konuşurken Duru masanın çevresinde kendi kendine oynuyordu. Toplantı Duru kafasını sandalyenin arkasına sıkıştırıp kendini kurtaramayınca bitti. Sonra IT üzerinde süratle ev geldik, başka bir toplantıya yetişmek için... Yolda uyuya kalan Duru akşam 6.30'a kadar uyudu. Akşam yemeğinde Mountain View'e 'indik.' Yemek sonrasında yeni keşfettiğimiz Gusto Gelayo'da dondurma yedik. Uykusu neredeyse sıfır olan Duru ile birlikte yine olimpiyatları seyrettik, çok hızlı koşan ama ellerindeki sopayı düşürenlere baktık.

Olimpiyat deyince... Perşembe günü Little Gym'den aradılar. Ben hep kendimce buraya da yazıyorum 'Duru çok güzel yaptı vs' diye; evde de konuşuyoruz, Duru'nun diğer çocuklardan daha bir 'derli toplu' yaptığını hareketleri vs... Dersten sonra öğretmenleri de diyor, çok güzel yaptı diye... (Kızımın bir 'uneven bar'da çalışısı var, görmeniz lazım.) Telefonda Duru'yu öğretmenlerin çocuklarla daha yakın çalıştığı bir sınıfa almak istediklerini söylediler. Hafta içinden hafta sonuna kaydırabilirlerse dersi çok güzel olacak. Ben olimpiyatların verdiği gazla, Çarşamba öğlen onu okuldan alıp derse götürüp sonra tekrar okula bırakmayı falan dahi düşündüm bir ara... Ama çok zor... Ve fakat, ya çocukta gerçekten korkunç bir jimnastik yeteneği varsa?

Olimpiyatlar

2008-08-17T23:55:00.000-07:00

Jimnastik deyince, son bir haftadır her fırsatta Duru'ya olimpiyatları seyrettirıyorum. Yüzme, jimnastik, atletizm, plaj voleybolu, eskrim, hepsini seyrediyoruz. Duru jimnastikçi kızların yaptıklarını seyrederken -ikimizin de ağzı açık kalıyor, o başka- kendi kullandığı aletleri görüyor, bizim yaptığımiz jimnastik 'recreational' olsa da, içerik kazanmış oluyor.

Bir de neden 'Bay Area'da oturmaya zorladığımızı kendimizi birkez daha anladık. ABD olümpiyat takımında 80'den fazla oyuncu bizim buralardan... Ayrıca diğer ülke takımlarında da oldukça fazla Stanford'lu ya da Bay Area'lı atlet var. Bazı yüzme yarışlarında 8 atletin 3'ü bizimköylü olabiliyor. O derece...

Duru burada lise vs. okursa, atletik de hani, potensiyeli çok daha geniş olacak. (Türkçe'de 'geniş potensiyel' diye bir tanım olduğundan emin değilim bu arada...) Ben şimdiden onu atıcılık, eskrim gibi çok da yaygın olmayan, nispeten egzantrik (?) sporlara yönlendiremeyi düşünüyorum. Arkada çalışırken :) iki foto:

Düğün ve oyunlar

2008-08-17T23:49:00.000-07:00

Geçen Cuma Maya bizdeydi... Duru'nun okuldaki 'takımın' elemanlarından, geçtiğimiz hafta mezun olanlardan... Yemek, eğlence ve banyodan oluşan bir akşam geçirdik:

İki fotoğrafta önceki Cumartesi'den... Bahar'larda bahçede eğlenirken, Defne ve Duru oynuyorlar, Bahar onlari seyrediyor:

Cuma akşamı bizde kalmaya Ella geldi. Akşam oyunlar birbirini izledi, geç yattılar, Ella Duru'dan daha deli yatıyor, gece 2 gibi yatağının baş ucunda ters olarak yerde buldum onu... Sabah beraber kahvaltı ettik.

Cumartesi geleneksel jimnastiğe gittik, akşam Deniz Paşa geldi. Duru biz Cem Yılmaz seyrederken uyuya kaldı annesinin kucağında... Deniz Paşa 12'ye kadar oturulsa oturur, en ufak bir uyuma niyeti yoktu onda...

Pazar günü bütün gün evdeydik, sonra FAtma Teyze'nin kızının düğününe gittik. Önce Duru neden beklediğimizi anlamadı, sıkıldı. İçerde masalar var, biz dışarda...

Törenden sonra birşeyler atıştırdık, Hint müzikleri dinledik (sanmayın düğünde bizden birşeyler çalınmadı, gecenin ilerleyen saatlerinde davul ve zurna bile vardı, davetliler maharetlerini o zaman gösterdiler; burası Bay Area olduğu için, davul ve zurnacı beyaz Amerikalı iki adamdı. Diyarbakır'da görevliyken öğrenmişler ;), sonra bol bol fotoğraf çektirdik:

Fotoğraf çektirmekten sıkılıp koşturduk, gelinin kuyrunun peşine düştük. Dans etmedik çok ama yemeğimizi yedik:

Büyüyoruz

2008-08-07T22:28:00.000-07:00

Dün ve bugün Duru'nun büyüdüğünü gösteren bir iki olay...

Dün akşam Duru'nun sınıfındaki 12 arkadaşının mezuniyetleri vardı. Yakın arkadaşları anaokuluna başlamak üzere CCSC'den ayrılıyorlar. Duru da oradaydı:

Yanında bir adet CD ve küçük bir kitapcıkla döndü. Kitapçığı çok güzel hazırlamış 'velilerden' biri... CD'de yüzlerce resim var. Birkaç örnek aşağıda... Sırasıyla, Duru itfaiye istasyonunu ziyaret ederken, sörf yaparken, delikanlılar (panik yok, burada böyle şeyler normal :), Duru ve Tanya serinliyorlar, sıcak bir günde:

Buraya dört tane koydum ama Ağustos-BKP3 albümünde 40 kadar fotoğraf var.

Bu sabah da ikinci kez dişçiye gitti Duru... Artık büyüdük, her altı ayda bir kontrole ve diş temizliğine gidiyoruz. Her ne kadar konu açıldığında yapmayacağını söylese de, 'git anneni seyret gel' deyince gitmeye razı oldu. Tabii işin ucunda hediye de var ;) Annesinden sonra o da oturmuş, hem dişlerini saydırmış, hem temizletmiş, hem de kontrol ettirmiş. Dişlerin arkalarını güzel firçalayamıyormuşuz, biraz daha dikkat etmek lazım. Dişçi'nin asistanı Alicia sayesinde bunlar, super anlaşıyor Duru ile...

Hafta sonu eğlenceleri vs.

2008-08-06T19:49:00.000-07:00

Fotolara bakarak hızlı hızlı notlar...

Geçen Cumartesi standart jimnastik, alışveriş, ve akşam yemeğine arkadaş üçlemesi vardı. Ellabella ve Duru'nun prenses halleri...

Pazar günü ise Defne'lerde kahvaltı, Max'lerde akşam yemeği şeklinde geçti. Kahvaltıdan sonra Defne'ye kitap okurken ve öğleden sonra Max ve Mason ile Nachos yerken iki foto:

Defne'lerde Bahar'a aklalık yaparken (?):

İki de 'portre':

Bir tane de kendi çektiklerinden... Etrafta kimse yokken birkaç foto ve video denememiz olmuş Defne'lerde:

Salı günü okuldan babası aldı Duru'yu... Futbol oynadık okuldan çıkmadan, okuldan sonra salata ve pizza yedik, Amici's'de... Sonra hızımızı alamadık, gidip dondurma yedik, Gelayo Gusto'da... Bayılıyoruz buranın dondurmalarına... Akşam onca yemeğin üzerine bba Duru'dan önce sızdı.

Duru'nun senaryoları

2008-08-05T21:47:00.000-07:00

Duru'nun yaşı büyüdükçe oynadığı oyunlar ve 'muhabbeti' daha bir karmaşıklaşıyor. Son aylarda, örneğin odasında evcilik oynarken -ben evcilik diyorum, Duru bazen öğretmen de olabiliyor-, kendi kendine senaryolar yarattığını farkettim. Konuşuyor bebeğiyle ya da öğrencisiyle... Detayları hatırlamıyorum, ama bazılarını çok ilginç buldupumu hatırlıyorum.

Pınar'ın hatırladığı bir senaryosu var:

"Dışarıda güzel bir yaz gününün keyfini çıkarıyoruz. Duru biraz içerde, biraz dışarda oyun oynuyor kendi kendine... Bir noktada sordum:

- Kızım ne yapıyorsun?
- Anne ben ayakkabı tamircisiyim.
- Hmm. Nasiı oluyormuş o Duru?
- Şimdi bir kardeşim var, 12 yaşında... Yok, yok, 11 yaşında, bir de 7 yaşında; ben onlara bakıyorum. Bir de ayakkabı yapıyoruz."

Evcilik ama ev halkının uğraşısı ayakkabı üretimi... Yani hayali evin gelir kaynağı da düşünülmüş :) Yoksa beraber ayakkabıcıya kemer deldirmeye gitmiştik, ben Duru'ya oradaki makinaları anlatmıştım. Oradan mı?

Geçen Cumartesi günü de Mountain View'da geziyoruz, bir arada yiyecek içecek için mola verdik. Tabii Duru çabukcak suyunu içti, ayaklandı. Onu oyalamak için, etraftaki ilginç şeylere bakmasını istedik, onlar da yetmedi, koşturduğumuz alanda iki tane direkt vardı. Bilim-kurgu dünyasından bir senaryo çıkarıp, iki direğin arasında bir güç alanı varmış gibi yaptık. Tabii öyle olunca koşarak direktlerin arasından geçmek olası değildi, çarpıp çarpıp geriye sekiyorduk.

Biz çok eğlendik, ama uzaktan görenler ne düşündü bilemiyorum. Aslında burası 'nerd' cenneti, gören olsa bize katılabilirlerdi açıkçası...

(Evet, yavaş yavaş çocuğu alıştırıyoruz, öğrensin şimdiden... İstiyoruz ki ilerde televizyonda dizi seyrederken 'güç ünitelerinde problem çıkıp da atılgan sadece 6.5 warp felan yaparsa' Duru sorunun aslında 'flux capacitor'dan kaynakladığını açıklayabilsin arkadaşlarına ... 'Closet sci-fi chick' yapıcam ben onu :) Çocukta konu yaratma kabiliyeti de var, artık çok mu az mı bilmiyorum ama... Alternatifi olsun ilerde...

Babannenin kamerasından

2008-07-28T21:49:00.000-07:00

Babannenin kamerasından arakladığım birkaç foto...

Pınar, Duru ve Cem şapkalarını ıslatmadan yüzmeye çalışırken, evde plaj hazırlığı, ve Bozcaada'da kuleyi yaptıktan sonra denize girme teşebbüsü değil de daha çok elimizi yıkıyoruz sanki:

Kaliforniya'ya uyum sağlamak (çok kolay!)

2008-07-27T20:25:00.000-07:00

Çok kolay valla...

Geçen Pazar Deniz Paşa'nın doğum gününden fotolar önce... 'Safari Run'da sanki daha çok anne babaların eğlendiği aktivite dolu bir kutlama oldu.

Çocuklar da az yorulmadılar aslında, Duru'nun koşabildiğini görmüş olduk. Kızım diye demiyorum, valla hızlı koşuyor, atletik o... :)

Safari Run çocukları doyasıya eğlendirip öğle ya da akşam uykusuna hazırlıyor. Yanaklara dikkat:

Eğlenceden sonra pasta var tabii... Duru, Deniz Paşa'yı 'asiste ederken':

Pastadan sonra eğlence bitti sanıyorsanız, aldanıyorsunuz. Aşağıdaki odada çeşitli oyunlar çocukları bekliyor:

Hafta içi iş ve okul ile geçti, hafta sonu yine kendimizi eğlenceye vurduk.
Cuma akşamı hep birlikte Wall*E'ye gittik. Duru filmin sonunu göremedi, çok uykusu geldi, eve döndü, ama film çok güzeldi. Gerçekten çok güzeldi, özellikle büyükler için... Mesajı da var. 2008'in en iyi filmlerinden biri...

Cumartesi günü sabahtan dans ve jimnastiğe gitti Duru... Öğleden sonra biraz evde resim yaptık, Prenses Perfinya ve Bez Bebek seyrettik. Kanal D'de görebileceğini bu diziler oldukça sakıncalı karakterler içeriyor -özellikle Prenses Perfinya, biz dizilerde kötü insan olmasına alışık değiliz, hele kötü çocuklara çok karşıyız-, fakat Türkçe olmaları yüzünden izin veriyoruz valla...

Akşamüstü Duru Lara'nın doğumgününe gitti, şans eseri telefonlaşma oldu. İçerde oyun oynadılar, film seyrettiler (Nemo ve prensesli bir film), dışarda da salıncağa bindiler. Çok eğlendi çocuklar; anne babalar daha çok eğlenmiş olabilirler. Teşekkürler Lara ve Kayra'nın anne-babası... ;)

Bahçede kalori kaybettikten sonra pastayı beklerken:

Pasta ha geldi, ha gelecek:

Pasta geliyor, üfleniyor LAra tarafından, nedense hemen yanında 'asistanı', ve hemen icabina bakılıyor:

Pazar gününün nerdeyse tamamı 'Camp Yahoo'da geçti. Bakayın hisselerin durumu iyi değil, ama Yahoo çok babadır, maaile bütün gün gidip eğlenmek için bir 'panayır' düzenlenmiş yine... Kapılar açılmadan oradaydık:

Birkaç kaydırak ve 'bouncy house'dan sonra balonların peşine düştük:

Duru kendine dinazor döğmesi yaptırdı, otomobille yarıştı:

Çıkmadan önce de bingo oynadık, hediye kazandık, balonumuzu, yeni tişörtümüzü ve yine hediye şapkamızı alıp eve döndük:

Eve dönünce hepimiz düşüp bayıldık, uyumuşuz. Şu anda da bilgisayar oyunu oynuyor Duru... Winnie the Pooh... Hani bu oyunu içinde olan, TV'ye takılan joystick'ler var ya... Oyunlar da çok güzel ayarlanmış; kazanmak garanti... O yüzden bu oyun çok popüler bizim evde... Birkaç ay sonra, salon toplanırken gözüne çarptı, canı onu istedi. Aktif hafta sonuna mayışık son...

Türkiye'deki aktivitelerin 'yansımları' görülüyor bu aralar:
* Evde Perfinya seyretmeye devam ediyoruz, geçen gün arabada gökyüzüne bakıp duruyordu. Perfinya'nın gezegenini arıyormuş.
* Dilimizde 'who let the dogs out' ve 'gimme your heart' -retro- şarkıları takılmış durumda... Nereden bunlar diye sorunca, Lara'larda seyrettiğimiz video'dan olduğunu öğrendik. Lara'nın yıl sonu gösterisini izlemişlerdi onlardan kalırken bol bol... Bir akşamda iki tane şarkının sözlerini öğrenmiş. Türkiye'de de 'leaving on an airplane' şarkısını istek üzerine babannesine baştan sona söylemişti. Kızın şarkı türküye doğuştan eğilimi var. Sıyırdı bence...

Eve dönüş

2008-07-20T12:00:00.000-07:00

Bir aylık Türkiye tatilinden döndük. Yolda çok uyuduk, Perçembe uçtuk ki 4 gün uyum sağlayabilelim, annesi ve Duru çarpıldılar biraz, Pazar günü normale döndük sanki...

Okula giderken küçük çapta 'yeni ayakkabı' olayımız oldu Cuma... Uzun bir aradan sonra okula dönünce, arkadaşlarıyla çok muhabbet etmişler herhalde, bize öğrendiklerini anlatıyordu hafta sonu...

Okulda öğle uykusundan uyandıramamışlar öğretmenleri, jetlag'iz ya...

Cumartesi bütün gün tatil sonrası eğlenceleri ile geçti, akşam alışverişe gidiyorduk, ama öğle uykusuna inatla yatmadığımız için yolda uyuya kaldık, eve geri döndü Duru...

Birazdan Deniz Paşa'nın doğum gününe gidicez.

Türkiye'de aldığım notlardan birkaç birşey:
* Duru'nun tatilde ön çok kullandıpı laflardan biri 'off ya!' idi... Çocuklardan birinden geçti ama nerden, yoksa Fox kanalındaki dizilerden mi?
* İstanbul'da babannenin evine vardığımızda 'bu evde dopum günü olmuştu' dedi. Kasım 20006'yı hatırlıyor demek ki... 4 yaş doğum günü ilk hatırlayacağı doğum günü olabilir demiştik. Amerkia'daki eğlenceden de Duffy Dave'i sayıklıyoruz zaten... Bu yılki doğumgünleri daha detaylı hatırlanacak demek ki...

Notlar demişken iki tane de bu yılın başından:
* Bir gün garajda birşey yapıyoruz. Bana dedi ki Duru 'hatırladın mı garajda bir sürü kutu vardı, annenin arabasını park edemiyorduk.' 2000'nın yaz öncesine denk geliyor bu... Bir haftalık bir dönem... Arada böyle yumurtlayınca çok şaşırıyorum ben... Daha bebek olmadığını Duru'nun kavrayamadım.
* Bunu daha önce yazmış mıydım emin değilim, not hala duruyor, 'process' edilmemiş diye düşünüyorum. Öğlen dışarda yemek yiyoruz. Benle chit chat yapıyor. 'Did you know, people steal laptops?' Ben 'evet olabilir' ya da 'öyle kötü insanlar vardır' ayarında birşeyler söylemeye hazırlanıyordum kı, anlatmaya başlası, anladıpım kadarıyla arkadaşlarından birinin babasının laptop'ı gitmiş. Anaokulunda herşey konuşuluyor anlaşılan...

Ne annanene babanne de, de ne babannene annane de...

2008-07-20T11:59:00.000-07:00

10 Temmuz'da babanne ile birlikte İstanbul'a döndük. Bandırma'da gidilmesi gereken bir mantıcı varmış (soğutma sistemli olunca ayrıca ilgimizi çekti), orada kendimizden geçtik biraz, ayrandan bıyık yaptık:

İstanbul'da babanneyi ziyaret ettiğimiz bir gün apartmanın önünde bir foto... Birkaç detay var burada, onları not edeyim: Elimizde o gün alınmış bir oyuncak var; öbür elimizde bir tarafı Türk Bayrağı, diğer tarafı Ata resimli bayrak(?), bunu aldığımız yer çok ilginç... Mantı yiyelim niyetiyle Casita Mantı'ya gittik, orada çocuklara Ata Bayrağı veriyorlar, çok hoş... Arka planda Lara'ya gidicez diye aldığımız pasta ve kurabiyeler vs. Yılda bir gidince insan kendinden geçebiliyor, torbalar akşam çayı için sadece...

Lara'lara gider gitmez, kızlar hemen suya atladılar, hemen arkasından pastaya yumuldular; sözümü geri alıyorum, havuzdan önce pastaya girilmiş, saçlar ıslak değil... En sağda Cem'e bahçe işlerinde yardım ederken çekilmiş bir poz:

Lara'lara her gittiğimizde çok eğleniyoruz. Dışardaki aktiviteler dışında, odada oyuncaklarla oynayarak ve de bu kez en çok Lara'nın okuldaki gösterisini seyrederken masanın üzerinde dans edip şarkı söyleyerek eğlenildi hafta sonunda...

Araya bir de Polonezköy eğlencesi sıkıştırdık; yemek, havuz, kolluksuz havuz, bilmece, çizmece derken çabucak geçti zaman...:

İstanbul'dayken elimizden geldiğince çok eş ve dost görmeye çalışıyoruz. Duru dönüşümüzden önce annanesiyle beraber Simge'yi ziyarete gitti, duydupuma göre çok iyi anlaşıyorlarmış.

İstanbul'daki son haftasında üç tane ev gezen Düdüş iyice telef oldu. Nerede olduğunu bile krıştırdı. Arada annane yerine babanne, babanne yerine annane dedi, kendi de şaşırdı. Bende ona bu vesile ile 'ne nenene dede deö ne dedene nene de, nenene nene de, dedene de dede de' tekerlemisini ve başlıktaki versiyonunu öğrettim. :)

Yine bu tatilde çok şımartıldık, hemen her gün bir tane küçük de olsa hediyeye alıştık. Dükkanlara giremez olduk. Yine yanımızda kitap ve filmlerle döndük. Aklımız geride kaldı her zaman olduğu gibi...

Son gecelerden birinde kalabalık bir takım Develi'ye gittik. Arkadaşlar, kuzenler, babanne vs. O yemekten bir foto...

Son akşamımız da evde ailecek geçirdik. Babannenin doğum gününü de kutladık arada, daha çok Duru için... Çok güzel mum üfler kızım benim... Yola çıkmadan önce iki foto daha: Her birlikte yıkanan bulaşıklar çabuk bitiyor, arkasında babanneni pastasını Duru servis yapıyor:

Asos III

2008-07-11T14:34:00.000-07:00

Televizyon sefası demiştik ya... Bir başka günden bir foto daha aşağıda, elma tadında olmayan çilek ve vişne suyu gibi vişne suyu eşliğinde... Neden bu çocuk tatilde bu kadar televizyon seyrediyor derseniz, kanalları gezerken 'Bez bebek' ve 'Prenses Perfinya' diye iki tane diziye denk geldik. İkisinde de kötü insanlar var (Duru PBS ve Dora dünyasından olduğu için içinde kötü insan olan filmleri seyredemiyor bile, ama bunlar 'yabancı dilde' :) olduğundan herhalde, anlamıyor.), ilişkiler ve diyaloglar çok garip, yapıcı değil, kırıcı sürekli, ama bir avantajları var, herkes Türkçe konuşuyor. O yüzden izin verdik.

Türkçe deyince, Türkiye'ye geldiğinden beri Türkçesi o kadar gelişti ki, hem gramer düzeldı, hem sözcük haznesi gelişti. Geçen gün plajdan dönüyoruz, güneşten yanmışız tabii, susadım dedi, şişeyi verdik, tamamını içti bir çırpıda, sonra da şöyle dedi: 'götürdüm hepsini!' Dedesinden kapmış, o hep yiyecekler için 'götür' der. Çok hoşumuza gitti.

Aşağıda bir başka elişi saatinden bir foto... Duru ve Mahmure Hanım yapışan şekillere dalmışlar. Sağda da Duru ve Gizem deniz ve güneş yorgunu yukarı çıkmayı bekliyorlar:

Yazlık yerin güzelliği tabii, her yaşta arkadaş var Duru'ya... Yakınlardaki plajları da görmeye gittik arada, Duru kum ister belki diye... Bir tanesinde kumda çukur açtık beraber... Sonra Duru'nun aklına içine girmek geldi:

Diyeceksiniz ki 'iki hafta boyunca bu çocuk hiç denize girmedi mi?' Girdi, hem de nasıl girdi... Kolluklarını takıp atladı denize Gizem'in ardından (merdivenlerden ama), taa uzaktaki dubalara kadar tekrar tekra yüzdü yardım istemeden (soldaki fotonun tepesinde bile görünmeyen dubalardan bahsediyorum :), hatta yardım etmemize izin bile vermedi.

Gün boyunca plajda çeşitli oyunlar oynanıyor; Duru da babannesinden, diğer çocuklardan oyun öğrendi. Tavla zor tabii, onun yerine kız tavla öğrendi, sonra da 'kız tavlası' demeyi:

Akşam yemeklerine öyle mayonun üstüne bir şort çekilip gidilmez Türkiye'de, Amerika'da mıyız, o yüzden yemeğe dışarı gittiğimizde süsleniyordu Duru...

Kız tavlası hafif gelmiş olsa gerek ki Duru'yu bir öğlen arkadaşlarıyla Okey oynarken buldum, babannesi yardım ediyordu biraz:

Dışarıya alşam yemeğine yada düğine gittiğimiz günler, gündüz eğlencenin cılkını çıkaran Duru, gideceğimiz yere varmadan uyudu her seferinde, düğünü de göremedi, gittiğimiz lokantaları da... Lokanta dediğin böyle olacak: hem yemek servsi, hem uyuyan çocuğa sezlong ve battaniye servisi...

Asos'tan iki resim daha: Bir başka akşam bir başka kiyafet, ve komşu amcaları tavlada hacamat ettikten (isim vermiyorum, onlar kendini biliyor) sonra zafer pozu:

Duru bi tatillerin hangi kısmını hatırlayacak bilmiyorum (tatili hatırlıyor ve Tirkiye'ye geri gitmekte istiyorö ben bunları aylar sonra temize çekerken), ama benim aklımda taze meyvalar, sebzeler, meyvca suları kaldı. Salatalıklar hep çok güzel tatilde :) Katkisiz meyva sebze yiyoruz her gittiğimizde...

Duru kendisine çok iyi davranıldığı, bir dedipi iki edilmediği, her iki evde de hediyeye boğulduğu için çok memnun tabii... Plaja indiğinde, her gören 'hoşgeldin Duru' diyor, çocuk şaşırıyor, 'nereden taniyorum ben bu kadar insanı' diye... Bilmiyor kı dedeleri onu herkese anlatıyorlar, ellerinde fotoğrafla geziyorlar :)

Asos II

2008-07-09T14:00:00.000-07:00

Yaz tatilinden fotoğraflar eşliğinde notlara devam ediyoruz...

Türkiye'deki evlerde dolaplar yiyecek ve içecek dolu olunca, her gün yeni bir 'atıştırmalık' çıkınca mutfaktan, ve de TV'de seyredecek yeni yeni diziler olunca, Duru arada meyva, kurabiye ya da börek, ve meyca suyu, soda, çay eşliğinde Türkçe çocuk programları seyrederek sefa yaptı (sağdaki fotoğraftaki rahatlığa dikkatinizi çekiyorum, o sehpaya biz servis yapıyorduk):

Ev eğlencelerinden iki poz daha:

Bir tane de tatilde dedelerinin evinde eğlenen, güneşte büyüyen, çok şımartılan, güzel meyva yiyen, sağlıklı ve mutlu çocuk fotosu:

Arada Bozcaadayı da gezmeye gittik, biraz plaj görelim, biraz gezelim diye... Arabalı vapurla geçtik Ezine'den, adayı bir tur dönduk, 'yeldeğirmenlerine' baktık (Don Quichote'dakine benzemiyor bunlar, hem dev gibi, hem de üzerlerinde GE generator var :), kedi sevdik, beğendiğimiz bir plaj bulunca yerleştik, denize girdik, plajda koştuk, suya atladık, kumdan kale yaptık, sandala bindik, yorulup bir yemek daha yedik:

Dönüşte Duru dedesine araba kullanmada yardım etti, vapur kuyruğundayken:

Asos

2008-07-08T21:34:00.000-07:00

Temmuz başında Asos'a geçti Duru... Feribotla Bandırma'ya geçti, feribottan inince Aydın Dedesi karşıladı onu yazlığa gitti arabayla...

Yazlığa varır varmaz aylardır Duru için alınan hediyelerin hepsi ortaya çıktı, Duru kendi yatağında onları inceledi ilk iş... Yeni dergiler, kitaplar ve başörtüsü ile :)

Akşam yemeğine yakın saatlerde olduğumuz için civardaki kedilerden birinin doğurduğu 5'li takım hemen verandaya geldi, Duru onlarla tanışmış oldu:

İlk günden itibaren genişin ve denizin keyfini çıkarmaya başladık. Deniz kenarındaki büfeyi keşfettik yeniden... Gelsin çaylar, gitsin meyvalar, içecekler, hatta dondurmalar:

Tatilde hem annesi, hem babası, hem de Duru kilo aldı... Hem yazlıkta, hem İstanbul'da, hem dışarda, hem de annane ve babannenin yaptıklarından hangi birini yiyeceğimiz şaşırdık yine, TR'ye yılda bir kez gidenler bilir. Sadece yemek yiyor değiliz, bir seri aktivite fotosu aşağıda... BAbanneyle çiçek sularken, öğle saatinde güneşe çıkmak yerine serinde dergi molası verirken,

Öğleden sonraya kadar denize inmediğimiz için (deniz tatilinin en güzel yanı, sopuk evde içerde oturup dinlenmek, börek yemek, meyva suyu içmek ya) evde kendimize eşlenceler bulduk. Duru üzerlerinde resim ve bulmacalar olan balonlarla oynadı, babanenin kendisi çin hazırladığı ve beraber yaptıkları kolye ve bilezikleri denedi:

Arada deniz kenarında da da fotoğraf çekmişiz ama... Yine meyva yerken (Armut olayı) ve akşam yemeğinden sonra aşağıda dedeyle futbol oynarken (İstanbul'da öğrendik ya):

Bir günde çok gezi

2008-07-06T01:28:00.000-07:00

Babası geldikten sinra sadece iki gün İstanbul'da kalıp Asos'a geçti Duru... Ama arada Sinan'in doğum gününe gitmeyi becerdi, güzel bir sürpriz oldu:

(Babanın saçları kuaför kurbanı olup jölelenmiş olabilir nedir yani?) Yemek y edikten sonra dopum günü partisinde edindiğimiz arkadaşlarla biraz top oynadık. Oyuna katılan Duru bir süre sonra kafası karışmış olarak geldi ve 'nasıl oynuyoruz bunu' diye sordu. Sadece ayakla, kalelere gol atıcaksın dedik, gidip devam etti oynamaya:

Yakınlarda bir grup köpek yavrusu da vardı, uzun bir süre onlara ilgi gösterdik:

İlgi gösterdik, uzun süre diyorsam, şaka yapmıyorum. Diğer çocuklar ve hatta büyükler sıkılıp ayrıldıktan sonra da Duru uzun süre oradaydı, bu foto çekildikten çok sonra bile:

Günler sayılı olunca İstanbul'da aynı gün içinde Bakırköy, Alemdağ, Sarıyer yapılabiliyor. Akşam yemeğinde Sarıyer Orduevi'ndeyiz. Cemü Duru ve Deniz solda, babasının katır kutur saçlarıyla oynayan Duru sağda:

Yemekten sonra dışarda kuduran Duru ve arkadaşı (orada tanıştık, ismini hatırlamıyoruz):

İSTANBUL

2008-07-01T01:28:00.000-07:00

Haziran sonunda Duru'nun İstanbul'da geçirdiği görünüşe göre çok keyifli günlerden annesinin çektiği bir seri fotoğraf, kısa notlar eşliğinde...

Türkiye yollarında, Londra havalanında gezinirken:

Sarayburnu orduevinde akşam yemeği, annanesinin aldığı yeni bebeğiyle:

Tekirdağ'da dayıları ziyaret, Anılkent'te bir gün... Yengelerle, havuzda dedeyle yüzerken (dedeye şapka çok yakışmış ama...):

Şeref Dayı'yla bahçe işleri yaparken, annaneyle salıncakta, dede ve Can Abi'yle teneke üstü midye yaparken:

Mustafa Dayı ile poz verirken (kiraza dikkat), ve toplanan midyeleri götürürken:

Marmara Yelken Klüp'te teyzeyle brunch:

Deniz otobüsyle Bostancı'dan Bakırköy'le:

Simge Abla'sıyla resim yaparken ve akşam yemeği için sofrayı hazırlarken:

Kelebeğin çocuk ekini okurken (halı üzerinde oynayan çocuk sendromu):

Robert Kolej'de... Duru kampüste eğlenirken ve annesi sunumunu yaparken, her yıl gelenek olduğu üzre:

Teyze'nin evinde uyukluyorken ve annanenin evinde Cem Abi'yle domino oynarken:

İki hafta hızla geçmiş. Havalanında babayı beklerken heyecanla... Pasaport kuyruğu bitmek bilmedi, geceyarısını geçiren Duru babası geldiğinde rüyalar alemindeydi:

Türkiye tatili

2008-06-21T19:36:00.000-07:00

Duru ve annesi Türkiye'ye uçtular Çarçamba günü... Duru yolda oldukça iyiymiş. Türkiye saatine de oldukça rahat alışmış (şu ana kadar; bazen 'jet lag' arkadan geliyor, adı üstünde...).

Bana söz vermiş olmasına rağmen, telefonda konuşucam diye, halen 'telefona çıkmış' değil kendisi... Annesinin söylediğine göre 'fikrini değiştirmiş.' Evet zamane çocukları verdikleri sözden geri dönebiliyorlar, yeni zamanlar bunlar ;)

Arabada Godot'yu beklerken bir pozu (aslında havaalanına gidiyoruz):

Beyzbol, doğum günü, havuz... Başka n'olsun?

2008-06-15T22:50:00.000-07:00

Duru Cuma akşamı ilk kez beyzbol maçına gitti. Oakland A's ve San Francisco Giants oynuyordu, bir çesit Galatasaray-Fenerbahçe maçı yani... Annenin ofisi topluca oradaydı, önce yemek sonra maç... AT&T Park deniz kenarında hava karardıktan sonra biraz soğudu hava... Beyzbol maçlarının özelliği topun yaklşık 15 dakika kadar hareket halinde olmasına rağmen tüm olayın 3 saati geçmesi... Daha çok muhabbet ve yeme içme üzerine kurulu bir aktivite... Biz futbol kültürü ile büyüdüğümüz için tam anlamıyoruz bu aktiviteyi:

Cumartesi günü Bora'nın doğumgününe gittik. EVin içinde dışında çok koşusturmaca oldu diye hatırlıyorum. Kurtlar pastanın başını beklerken de bir fotoğraf çekmeyi başarmışız:

Aşağıda son aylarda çektiğimiz en güzel fotoğraflardan biri var. Pazar gezileri için evden çıkmadan:

Ögleden sonra halaya gittik, havuza girdik. Havuzdan dönerken ve halaya domates toplarken yardım ederken -daha çok kiraz yerken- iki fotoğraf:

Son günlerde evdeki en büyük tartışmalar saç konusunda oluyor. Kuaföre götürüp saçları kestiremedik doğduğundan beri onu biliyiruz da, şimdi de saçlarını kendi taramak istiyor, evden çıkmadan... Güzel de yapıyor ha... Dalgalı olmadığı için saçları, sonradan değişmezse, işi çok kolay olacak sabahları... Çekenler bilir :)

Eğlence dolu haftasonu

2008-06-08T19:54:00.000-07:00

Cuma akşamı Annabella, Alanzo ve Bingo geldiler. Hepsi çok büyümüş; Alanzo adam olmuş resmen, Bıngo son gördüğümüz boyunun üç katına falan çıkmış. Evdeki geleneksel oyunlar oynandı, büyükler masada muhabbet etti. Kızlar merdivenlerden indiler, 'baylar bayanlar, merdivenden kayanlar' diye anons edilerek, ayrıca dans ettiler. Bingo da katıldı onlara...

Cumartesi günümüz, değişiklik, Atahan ve Serhan'la brunch yaparak başladı, San Francisco'da Bar Tamarine'de... Brunch'dan sonra dondurma olayımız oldu diye hatırlıyorum. Sonrasında Etnik Dans Festivali'ne gittik. Aşağıda, hall'un kapısında çekmeye çalıştığım fotoğraf var. Beş değişik poz çektim, en iyisi bu... Çocuklar görünmüyor, beyler telefonla konuşuyor:

Duru pek anlamaz belki derken, önce Çinli kızlar çıktı, arkasından da prenses kıyafetli ablalar... Duru büyülendi resmen... Büyüyünce anne değil de, balerina olacakmış ona karar verdi. Arada, o gürültüde uyudu. Kamboçya müzikleri eşliğinde uyuyabilmek kolay değil, inanın. Hepimiz çok beğendik gösteriyi ama ara ara yorulduk.

Sonra biraz kıyıda plajda zaman geçirdik. Damla'yı bekledik, o arada Mina da geldi.

Rüzgar fazla gelince, yemek yemeğe gittik Çin lokantasına (Dragon Well); çok güzel çin yemekleri yedik. Sonra Apple Store'u tavaf edip, kahve içmeye gittik. Duru, abileri ablaları ile çok güzel zaman geçirdi, özellikle Damla'yı kendine abla edindi.

Cuma ve Cumartesi hızımızı alamadığımız için Pazar günü önce Defne ve Deniz Paşa ile brunch yaptık. İlk fotoda Deniz (kameraya arkası dönük), Duru ve Defne yemekte... (Deniz paşa çok hızlı hareket ettiği için görinmemiş resimde, ama tabak duruyor ;) İkincide de Duru kameranin otomatik çekme özelliğinden yararlanıp kendini ve Defne'yi çekiyor:

Brunch'la başlayan gün Rüya'nın doğumgünüyle devam etti. Bu kez papağanlar vardı bahçede, şarkı söyleyip değişik akrobasi ve sihirbazlık gösterileri yaptılar.

Ayrıca isteyen çocukların yüzlerine boya yapan bir palyaço vardı, ve tabii pinata vardı. Şeker eksiğimizi de gidermiş olduk.

Aşağıda: Duru yüzüne resim çizdirmek için beklerken sırada ve sonucu...

Partinin ilerleyen saatlerinde Duru ve Rüya 'salıncak konusunu tartışırken:'

Son üç günde beş ayrı program yaptıktan sonra eve gidip dinlememiz yada hiç olmadı plakimizi yememiz lazım ama, oradan çıkıp ToysRUs'a gittik, haftalardır sözümüz var, oyuncak alacağız diye..

'İstediğini seçebilirsin, bir büyük, bir küçük' diye konuşmuştuk (Evet, yeri gelince şımartıyorum onu ben...); bir tane bebek, bir kutu Hello Kitty kalem-kağıt takımı seçti kendine, öyle sapıtmaz benim kızım... Ben de ayrıca ona bir tane 100 parçalık puzzle aldım. Eve gelip hepsini açtık; yapbozu anında bitirdik.

Güzel bir haftasonunun aktiviteleri böylece bitmiş oldu. Dedim ama ben bunları yazdıktan sonra, yemek yiyip parka gittik. Bir 10-15 dakika dışarda koşturduk.

Şimdi yazarken bakıyorum da, resmen çok doldurmuşuz hafta sonunu... Olsun, çok eğlendik ama...

Kısa notlar

2008-06-07T22:59:00.000-07:00

Mayıs sonundan birkaç foto önce... Son resim çalışmalarımızdan birini gösterirken, parkta enerji sarfiyatı, Deniz ve Duru bir akşam bize şarkılar söyleyip dans ettiler (çok güzel bir gösteri oldu spontane),Mayıs başında Shai'ın doğum gününde süper kahramanlar dizilmiş, kahramanlar yarışırken ve kahramanlar pinata'nın iflahını kesmeden önce:

İki resim de Haziran'ın ilk haftasonunda gittiğimiz Maya'larda oynarken... Hem bahçede oynadılar, hem de evin içinde:

Neden bütün gün evde kalmalıyız?

2008-05-31T12:32:00.000-07:00

Cuma akşamı Nieve'e gitti Duru, akşam yemeği ve oyun için... Tatilden sonra iki gün okulunu özlemiş tahminen... Sürekli eve birşeyler getirip duruyor.

Bu öğleden sonra günü Deniz'lere oynamaya gidicez, ama nedense ikna edemiyoruz orada eğleneceğine... Sabahtan jimnastiğe gitmek istemedik. Bütün gün evde kalıp oynamak istıyor. Deniz'lere giderse babasının onu orada bırakacağını biliyor tabii (birkaç saatliğine canım, hanımımla filme gidicektik), o yüzden istemiyor.

Arada ikna ediyorum 'istediğin zaman ara geleyim alayım seni' diye, ama sonra yine fikir değiştiriyoruz. Parka ve arkadasından ToysRUs'a gitmek sorun değil tabii... Onlar için evden çıkabilirmişiz.

Değişik bir gün bugün... Bakalım...

Seattle gezisi

2008-05-29T17:28:00.000-07:00

Annenin konferansını bahane ederek dört günlüğüne Seattle'a gittik. Hafta sonu hep beraber gezdik, hafta içi de Duru ile babası eğlendiler, gezdiler gün boyunca...

Seattle'ı çok beğgendik. Ama insan turist olarak gezerken her şehri çok beğeniyor. Bizim orada olduğumuz 4-5 gün boyunca ne yağmur yağdı, ne de hava kapandı, ki Seattle için o kadar da normal bir durum değil bu... (Bir ay kadar önce, Nisan'ın son haftası, Duru'nun babası iki günlüğüne yine Seattle'daydı, bir ara dışarıya baktığında kar yağdığını görmüştü.)

Cumartesi sabahı rahat rahat uçaktuk, çok geç olmadan otele yerleşmiştik. Hemen dışarıya atıp kendimizi, gezmeye başladık.

Anne alışveriş yaparken, biz otelin yakınındaki blokta gezindik biraz:

Sonra şehir merkezinin hemen yanındaki turistik yerleri gezdik. Akşam deniz mahsullerinden oluşan bir yemek yedik, uzun süre sıra bekledikten sonra... Sırasıyla parkta gezerken, rıhtımdaki atlı karıncaya binerken (çok biyik hata edip tutmaya çalışıyorum onu, fotodan hemen sonra papara yiycem ;), yemekte (deniz mahsüllerini getirip masaya döktüler öyle...) ve sonrasında Nick ve Ashley ile:

Pazar günü tüm gün turisttik. Şansimiza yerel folk festivali vardı (Folklife). Ama öyle böyle değil, yüzlerce şarkıcı, müzisyen, grunge adamı parkta çalıp söylüyorlardı. Bizim için de çok ilgincti, Duru'ya göre de çok sey vardı. Güzelce güneş kremimizi sürüp International Fountain'da suya girdik:

Disneyland'da 'ride' olayına bağımlı hale gelen Duru bilduğumuz herşeye binmek istedi; bindi de:

Turist olunca insan her şehri mi çok seviyor? Seattle'a da bayıldık. Rock'n'Roll Müzesi'nde (ben kendi adıma sergilenen aletlere hasta oldum) öğle yemeği gezdiğimiz güzel yerlerden biriydi:

Pazar günü ayrıca 'downtown'a dönüp annenin arkadaşları ile buluştuk. Tolga, Ebru ve Toprak'la birlikte çektiğimiz fotolardan bazıları aşağıda:

Kahve içip (Seattle'da herhangi bir noktada söyle bir bakınınca Starbucks, Seattle Best ya da başka bir kahveci görmemek olanaksız. Çoğu zaman ikişer üçer tane... Amerikan usulu kahvehane burada icad edildiği için...), etrafı gezdik. Ayrıca faytona bindik:

Akşam da yine çok güzel bir restorana gidip, Lola adında, günü bitirdik.

Pazartesi hava biraz kapalıcaydı, biraz ama... O da sabahtan... Alışveriş yaptık, odada eğlendik. Norstrom ve Macy's'i gezdik, oyuncak satmıyorlardı. Sonrasında kartlar satan bir dükkan bulduk, çok sevdik. Anneye sürpriz kart aldık.

Pazartesi günü Duru ve babası iki büyük keşif yaptılar... Birincisi öğle yemeği nerede yesek diye düşünürken bulduğumuz çorbacı... Bir 'lobster bisque' yapıyor adamlar inanılmaz! Pazartesi ve Salı günleri oradydık, parmaklarımızı yedik resmen:

Diğeri de Gelatiamo diye Moda'dan bile güzel dondurma yapan bir yer... Hemen her gün oradaydık.

Salı günü ayrıca 'Needle'ın tepesine çıkıp şehre baktık yukardan:

Bu arada otelden Müzelerin ve kulenin olduğu parka monorail ile gidiliyor; o da bize başka bir eğlence oldu. Kuleden sonra Bilim Müzesi'ni de gezdik. Çocukların su taşımada kullanıldığı bir teknoloji harikasını (hakikaten, bunlardan ana okuluna koysalar, nasıl enerji çıkar oradan...), aynaları, sarkaçları, akışkanları gördük, öğrendik. İkinci fotoda Bernoulli, plastik top ve Duru var. Bernouilli resimde şahsen yok, boşuna aramayın, havayoluyla katılıyor olaya:

Müzelerden sonra çeşitli karnaval eğlenceleri ile devam ettik günümüze... Atlıkarınca ve dönme dolap gibi:

Çorbalara bayıldığımızı söylemiştim, değil mi?

Dışarda olmadığımız zamanları odada yazarak, çizerek, az biraz çalışarak geçirdik. Annenin konferansı bitince dışarıya yemeğe çıktık. Bir de güzel pizzacıya denk geldik, ismi Serious Pie, yine aynı adamın...

Odada televizyon seyrederken Susam Sokağı ve benzer şovlara denk geldik, onlara baktık. E.T. de vardı bir kanalda, ama başı çok korkunç geldi Duru'ya devam edemedik.

Böyle 4-5 gün arka arkaya 'stay-at-home day' olunca çok eğleniyoruz.

Fotolardan bakarak...

2008-05-23T20:53:00.000-07:00

Fotoğraflardan bakarak geçtiğimiz haftayı hatırlamaya çalışıyoruz. Havuzdayken bir foto... Bu günün farkı, Duru'nun ne kadar 'bitirmem lazımcılığını havuza da taşıyabildiğini' görmüş olmamız. Hatun havuzun bir ucundan öbür ucuna defalarca gidip geldi. Aslında kollukları çıkarmaya hazır, zaman bulup yüzme dersine götürsek olacak bu iş...

Bir doğumgününden birkaç tane foto... Kimin doğum günü olduğunu hatırlayamadım, annesi çekmiş fotoları... Dikkatimi çeken fotoğraflar bunlar oldu: Uslu uslu bir sonraki aktiviteyi beklerken (evetö böylesi de mümkün), Duru çileği severken ;), ve Deniz ile bir pozları:

Bu arada yüne Duru'nun çizdiklerine bakıyordum, yüne değiştiler biraz, yüzler daha detaylı, çiçekler daha bir güzel oluyor. Biraz da boy attı galiba, duruşu değişti. Ayrıca hemen hemen her gün okula elbise giymek istiyoruz. Kotla gittiğimiz günler sayılı... Halbuki dizleri ne güzel koruyor o kotlar...

Kızların grubunda rekabetin bini bir para... Geçen gün müzede Tanya, Maya ve Duru, 'bak benim yeni fotoğraf makinama' ile başlayıp rekabetin doruğuna ulaştılar.

Kısa notlar

2008-05-16T21:37:00.000-07:00

Bir kağıda notlar almışım, oradan bakarak yazıyorum, ayrıca fotolardan araya serpiştireceğim.

Evvelki hafta evdeki herkesi, ama en çok Duru'yu yoran hastalığımız Cumartesi'den Çarşamba'ya kadar sürdü. Salı günü neredeys tamamen düzelmiştik aslında, ama okuldaki arkadaşlarına bulaştırmamak için gitmedi okula Duru... Annanesi ona çok güzel baktı. Ateşten ve ağrıdan yoruldu ama çocukcağız; içimiz burkuldu.

Duru'dan tam bir hafta sonra babası da biraz sallandı, her ne kadar onun kadar olmasa da yeni işi başlamıştı, ilk günler keyifsiz geçti o yüzden... (Duru'nun babası Yahoo'ya döndü de bu hafta...)

Hastalığın üçüncü gününden bir resim, Duru gülümsemeye çalışmış bu fotoğrafta:

Bir sonraki hafta sonu (geçen Cumartesi) hastalıktan iz kalmamıştı ama... Cumartesi günü gittiğimiz bir dopum gününden birkaç ilginç foto... Bir parktaydı doğum günü eğlencesi, hayvanat bahçesi ve müzesi var minik... Kırmızı şapkasız Duru kurta (ya da tilki; yok kurt, bir adada yaşıyor bu tür onun için küçük...) bakarken... Pasta sonrası dışarda soda içerken... Ve, evet çocuklar doğanın sevilmeyen ama çok yararlı hayvanları öğrensinler diye eğitici öğretici gösteri sıransında çocuklar yılan, böcek vsç tuttular:

Gündüz doğum günü partisinden hızımızı alamadık, akşam da Cory'nin doğumgününe gittik (Cory, Deniz Paşa'nın dayısı eniştesi oluyor - halanın kocası). Duru'nun en sevdiği eğlencelerden biri doğum günü pastası ve dolaylı aktiviteler:

Gece boyunca Deniz, Duru ve Defne oynayıp durdular yorulana kadar... Bir noktada Nahit Dede'si onlara malzeme olmuştu. Aşağıdaki fotoğtafta vinç operatörü rolünde Duru, dede rolünde de Nahit Başım görülüyor (mu?). Marifet oltayla balık yakalamak değil, oyuncak vinçle dede yakalamak kardeşim!

Pazar günü Capitola ve Santa Cruz'a gittik, biraz güneşe çıktık. Capitola'da güneşlenirken ve sonrasında çektiğimiz resimlerden birkaçı aşağıda:

Annane ve dede dün Dallas'a uçtular, Doğa Duru'nun aldığı hediyeleri götürdüler. Onların burada olması çok iyi oluyor Duru için Türkçesi gelişiyor.

Artık Duru'nun babası işten erken döndüğü ve Cumartesi'ler çalışmadığı için, Duru'nun hayatında kayda değer değişiklikler oldu. Hafta içinde akşamüstleri biraz da fazla parka gidebiliyor, daha çok geziyor.

Bugün dedesinin ona bıraktığı uzaktan kumandalı kanat çırparak uçan böceği çıkardık, kurduk. Arkada oynadık şarjı bitene kadar... Ayrıca, bezelye saatini tamir ettik Duru'nun, ses çıkarıyordu geceleri... (Bezelye prensesi ve evdeki saati blimiyorsanız, bebelog'u iyi takip etmiyorsunuz demek ki... Solda yukarda eski mesajları arayabiliyorsunuz, Google sayesinde... Buyrun...)

MakerFaire'de kağıttan nasıl cüzdan yapılacağını öğrenmişti babası instructables'dan, Duru'ya da gösterdi, birkaç tane cüzdan yaptılar Duru'ya...

Bir de Duru'nun bana geçen gün söylediği bir lafı yazıcamü bu notu kapatıcam: Styx'in şarkısı Mr. Roboto var ya, hani 'domo haritago mister robato' diye... Onu söylüyoruz, nereden öğrenmişse... Dedi ki 'ben en çok neresini seviyorum onun biliyor musun? Mister kısmını...' Evet, parçaların nakaratlarını hatırlıyoruz (parça sözlerine karşı çok büyük bir ilgimiz var, annesinin genleri kesin...), ayrıca favori kısımlarımız var. Araya oyuncak girdi, detaylarını soramadım ama böyle...

Pazar ateşi

2008-05-04T18:57:00.000-07:00

Cumartesi günü Duru'nun ateşi yükseldi tabii... Children's Motrin vererek kontrol etmeye çalıştık. Ateşi her zamankinden daha fazla yikselince, gece pek uyku tutmadı beni... Gece 1 gibi ilaç verip bizim yatağa aldım. Sabah 5'de ateşi yoktu, ilacı atladık.

Pazar gün boyunca iyiydi. Havuzda parti vardı Rachel'ın doğum günü için onu atladık, evde dinlendik. Akşam 5 gibi cin gibi olan Duru'nun ateşi bir anda fırladı, Cumartesi gecesini geçti, ben panik oldum resmen...

Neyse, Motrin verdik, nöbetçi hemşireyi aradık, bez koyduk derken... gözümüzün önünde yorgunluktan serilip kalan Duru, önce kustu sonra birşeyler içti, normale döndü, hafif ateşli halimize yani...

Yarın sabah doktora gidiyoruz. Ama virütik bunlar, çözümü de yok ki... Pazartesi günü gördüğümüz Defne de hasta, onun da ateşi var birkaç gündür. Oradan 'Adona virüsü' diye birşey duyduk, herhalde odur diyoruz.

İzliyoruz.

Cumartesi güneşi

2008-05-03T19:20:00.000-07:00

Sabahtan Shai'ın doğumgünü vardı. 'Superheros' temalı... Eve bir adet pelerinle döndü Duru... Çok güneş varmış. Uyuya kalmış, uyandığında ateş ve bacaklar kırmızı şişik imiş. Doktora gıdene kadar ne pişik ne de ateş kalmış, ama doktordan OK alıp eve dönmüş.

Bütün bunlar olurken, baba ve dede Maker Faire'e gittiler. Fair deyince, 'nerd eğlencesii canım... Yok yoktu ama...

Duru yoktu, ama yazayım. Çok eğlenceliydi. Çocuklar için görülecek ve yapılacak çok şey vardı. Gelecek yıl Duru çok eğlenecek burada... Biz büyüklerin de çok hoşumuza gitti. Her yerde mekanizma ve robotların olması bir yana, merakla baktığımız çok çeşitli 'şeyler' gördük. Birkaç örnek: Dönme dolabı anne babalar çeviriyordu. Hemen heryerde 'oturun sizde deneyin yapmayı' köşeleri vardı. Herkes çok heyecanlıydı, yaptıklarını anlatmak için yarışıyorlardı. Robotikçiler, uçuk müzisyenler, Burning Man'de her yıl gidenler hep oradaydı resmen... Hava karardıktan sonra da 'yanan heykeller' ve 'ateş çıkaran robotlar' olacaktı, ama bu yıl gücümüz yetmedi.

Yemek saatinde hepimiz evdeyiz, Duru bıcır bıcır konuşma modunda yine... Ateşi düştü diye seviniyoruz.

Annane, dede ve Duru

2008-05-01T10:35:00.000-07:00

Fotografsiz notlar...

Anneanne ve Nahit Dede, Dallas'tan geldiler. Hediyeler getirdiler. Carsamba sabahi kalkinca surpriz oldu Duru'ya... Biliyordu geleceklerini, ama yine de..

Pazartesi aksami annenin dogum gununu kutladik, Italyan yemekleri esliginde... Duru, DEniz PAsa ve Defne ile yemek yedi, eglendi, sonrasinda tatli da yedi ve sapitti... denilemez ama, cildirdi(lar).

Carsamba aksami Duru'larla yemek yedik. Onlara 'iyi yolculuklar' demek icin... Ankara'ya donen ucuncu arkadasi oluyor Duru'nun, San Francisco civarindan... Ger' donus mu basladi? Yok canim! Ama donenlerin hepsi oldukca memnunlar Ankara'dan...

Resimlerden II

2008-04-29T22:16:00.000-07:00

Nisan'dan bir iki foto daha... Duru ile bir Cuma akşamı oyun oynuyoruz. Elimizdeki kağıtlar Dora kağıdı olduğuna göre, Pıs Yedili cinsinden birşey oynuyor olmalıyız. Bir dönem bu tip oyunlara sardırmıştık:

Annemiz geçtiğimiz üç ay süresinde Türk mühendislerle kurmuş olduğu bir grupta şarkı söylüyordu. 15 tane parçayı bir araya getirip mini bir konser verdiler Stanford'da... Konser sırasında çekilmiş iki foto aşağıda:

Pazar günü Duru'ların toplanma olayının sonlarına yaklaşılırken kızlar bizde eğleniyorlardı. Evde oyna oyna canımız sıkıldı, biz de değişiklik olsun diye Lucky'ye alışverişe gittik, yürüyerek... Alışverişin külliyatlı bir bölümü hangi sticler'ı alacağız üzerine geçti. Dönüşte hatunlar ganimetlerini kameraya gösterirken... Torbada karpuz felan var, ama çocuklara taşıtmıyoruz herhalde:

Resimlerden

2008-04-28T22:34:00.000-07:00

Nisan ayının geri kalanında çok fazla not almamışız. Fotoğraflardan bakarak hatırlayalım, yazalım; görelim, eğlenelim:

Annesi konser hazırlıkları dahilinde makyaj denemesi yaparken, arada Duru'ya da birşeyler yapğılmış tabii...

Duru Ergun'un evinde hesapta toplanmaya yardım ediliyor. Çocuklar -ve nedense anneler, babalar- dans ediyor:

Palo Alto'daki 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlamaları sırasında çekilmiş bir seri fotoğraf... Tören/programdan önce bahçede top peşinde koştururken, her çocuğa verilen çantalardan çıkan balonu şişirmeye çabalarken (bu balonları ben çok seviyorum, ama oynandıktan sonra yerlerde kalıyor, çok hoşlanmıyorum o durumdan) ve şarkılara eşlik ederken (her çocuğa bir bayrak, isteyenlere ayrıca kırmızı mendil, sallamak için... :) :

İçerdeki programdan sonra yemek ve başka eğlencelerle devam etti gün... Duru Stanford Üniversitesi'nin bandosunu izlerken ve resim çizerken görülüyor. Önce uygun mesafeden başlıyoruz okumaya yazmaya, ama sonra dağılıp kağıtla bir oluyoruz:

Kutlamalar sırasındaki koşturmacada hızımızı tam alamıyoruz biz, hemen arkadası park, oraya gidip bir seri aktivitelerde bulunuyoruz. Parktan iki tane foto... Bunların ikisine de hastayım ben, çünkü (a) kot-tşörtten daha iyi kıyafet olamaz bence, hem de Duru'ya çok yakışıyor, (b) tşörtüm üzerindeki resim/yazı süper, (c) Duru bu fotolarda çok atletik çıkmış. Allah aşkına birincideki harekete, ikincideki duruşa bakın yea!

Patio yıkamak

2008-04-13T15:13:00.000-07:00

Cumartesi ve pazar günleri arka bahçede geçiyor, havalar düzelince... Yazlık gibi oluyor valla... Dün, oyuncaklarımızı, kitaplarımızı, bilgisayarlarımızı aldık; hem masaya yerleştik, hem de çimenlerin üzerine örtü serdik. Oynuyoruz, okuyoruz, çalışıyoruz. Öğleden sonra, Duru Duru'yu ziyarete gittiğinde babası biraz daha çok iş yapabildi.

Ben bunları yazarken Duru yine Duru'ya paket toplamasında yardım ettikten sonra, Costco'ya meyva sebze almaya gitmek üzere dışarda... Pazartesi yine Duru'nun 'snack' götürme zamanıymış da...

Bugün öğlen patio'yu ayrıca yıkayıp süpürdük. Çok eğlendik valla...

İki günden de birer tane foto... Bahçeye yerleşirken babası 'poz ver' dedi, soldaki foto çıktı. Nerden öğreniyor bu 'büyük abla' havalarını? Sağdaki foto arka bahçede suyla oynarken:

Havalar düzelince Tv karşısında geçirdiğimiz zaman azaldı. Kemiklerimiz ısınıyor, çok memnunuz. (Güneş yağımızı püskürttük ama, merak etmeyin...)

Duru bu aralar 'büyüklerine' mektup göndermeye başladı. Arkadaşlarına yazıyorduk, ama artık aileye de gönderiyoruz. Aydın Dede'sine mektup yolda, annanesine Dallas'a gönderdiği ellerine geçmiş bile...

Haftanın Raporu

2008-04-06T22:21:00.000-07:00

Geçen hafta sonu, hediye hatırına babannesini aradık. Duru konuştu, neler istediğini söyledi. Geçen gün de Dallas'ta Doğa'yı ziyaret etmekte olan annaneyi aradık. Onunla konuştuk, hatta arada Doğa'yla söyleştik.

Perşembe ve Cuma akşamları annenin dersi vardı. Duru babasıyla uyumak zorunda kaldı :) Çok memnun kalmadık ama uyuduk sonunda... Fry's'dan aldığımız prenses gece lambasının faydası oldu mu? Sanmıyorum, çünkü babanın yatağında uyuya kalmışız, hatta babası Duru'dan önce gitmiş de olabilir.

Cumartesi yine dans dersine gittik. Ayrıca Shai-shai'yla oyun oynadılar evde, hatta banyo bile yaptılar. Akşam da Duru ile eğlendiler.

Pazar Fatma Teyze'sinde idi, annenin çalışması, babanın vergi işi nedeniyle... Akşam yemeğinde de Okan abisine tarak satmaya çalışıyordu.

Bu aralar çok koşturduğumuzdan mıdır, fotoğraf makinası bazen arkada kalıyor, ya da yanımızda olsa da, kullanılmıyor. Geçtiğimiz günlerden üç adet foto aşağıda... Shai ve Duru banyo sonrasında, Duru Pazar gazetelerini alırken ve posta kutusunu kontrol ederken:

Duru'nun koşar hallerini çok seviyorum ben... Son fotoda Pazar günü posta olmadığını biliyorduk ama yine de kutuya gitmek istedik. Gönderilmesi gereken bir mektubumuz vardı; onu kutuya koyup işareti kaldırdık.

Doğa ve Mart'ın son yarısı

2008-03-30T20:28:00.000-07:00

Geçen Cumartesi günü Doğa geldi ziyarete Dallas'tan... Carşamba, hatta American Airlines'ın uçakları kalmayınca Perşembe'ye kadar Duru'yla oynadılar. Pazartesi ve Salı günleri Duru'nun okulu tatil olduğu için Duru tüm gün, bizler yarımşar gün evdeydik, böylece bol bol beraber olduk.

Doğa ile Duru, arada sırada 'tartışsalar' da oldukca iyi anlaşıyorlar, kendilerine oyun buluyorlar.

Doğa'nın burada olduğu hafta sonundan bir seri foto aşağıda... Duru ve Doğa çok uykusuz olmalarına rağmen son demlerini azmak için kullanırken (Biraz ben de fişteklemiş olabilirim :) :

Pazar sabahı brunch'a gitmeden takımlarını denerken:

Sabah güzelleri bunlar!

Brunch sırasında ve yemek ile oyun bahçesi aktivitesi ardından dönmeye yakın birkac foto:

Pazartesi akşamı Deniz Paşa'ya yemege gittik. Kızlarla oynadığımız bir oyun var. Kızlar prenses kiyafetlerini giyiyorlar, süsleniyorlar. Sonra, ben onları anons ediyorum, merdivenlerden aşağıya iniyorlar: 'Bayanlar baylar, merdivenden kayanlar, karşınızda mavi gece takımı ile Sinderalla kılığında Duru Irmak Ünsal ve Barbie elbisesi ile Duru Erguunnnn! Alkışlıyoruz efenimmm!i diye... Çok eğleniyorlar. Evde hemen her misafir geidiğinde birkaç kez oynanıyor bu... Eğlencemizi Deniz Paşa'lara da taşıdık. Hem prensesleri ve hem de prensi anons ederek eğlendik.

Geçen Cuma aksami da, çok yakında Türkiye'ye temelli dönecek olan Duru'yu ziyarete gittik (Bu Duru'nun Türkiye'ye, hatta Ankara'ya, dönen üçüncü arkadaşı oluyor. Ayıp valla! Bizim dönemin geri dönüşü başladı galiba...). Çok eglendik, yine prenses anonsu sayesinden... Bu aktivitelerin çoğunda makinasızmışız.

Cumartesi ve Pazar günü, biraz anneyle, biraz babayla zaman geçirdi Duru... Babanın yeni ofisini gördü, çok beğendi sandalyeleri, vs. (PlugAndPlayTechCenter) Çekmecelerin birkaçına el koydu, kendi eşyalarını yerleştirdi. Sonra annesi ile baby shower'a gitti.

Sabahtan 'babanne hediye almış, annaneyle gönderecekmiş' metoduyla babanne ve Aydin Dede'yi aradık. Numarayı ben çevirdim, ama Duru konustu (biraz). İstedigi hediyeleri saydı telefonda...

Pazar günü, günün neredeyse tamamı evdeydik. TV seyrettik, bilgisayar oyunu oynadık, Cars filmini seyretme tesebbüsümüz de oldu; arada baba uyukladı, Duru eğlendi, babası arada buyuk işler bitirdi. Parka da gittik geç saatte ama üşüyüp çabucak döndük, kakaolu sıcak süt içtik.

Okul olayı ve eğlenceler

2008-03-17T23:13:00.000-07:00

Duru ben eve gelince, ya da ben evdeysem o geldiğinde, susmak bilmiyor. Makina gibi anlatmaya başlıyor, o günün ya da o anın olayı neyse...

Çok bilmiş oldu. Öyle böyle değil, ağzı laf da yapıyor. Kızınca ona, 'you were mean to me, go to your room, this is not even funny' aklına ne gelirse söylüyor. Başımız belada... Nereden öğreniyor bu sözcükleri? 'Not even'ı nereden öğrenmiş olabilir ki? İngilizcesi düşündüğümüzden çok daha iyi galiba...

Cuma akşamı oynamaya Duru geldi, beraber yemek yiyip oynadılar, sonra beraber yattılar.

Cumartesi gününün programında Sylvan Park'a gidip geleneksel aktivitelerimizi tamamlamak da vardı. Duru'nun salıncak olayına yeni boyutlar getirirken, ilkokul yaşındaki çocuğu 'oynarken' ve enerji fazlası yüzünden yeni boyutu da aştığı üç enstantane aşağıda:

İsmini veremediğimiz bir arkadaş Pazar günü ile ilgi not düşmediği için ve elimizde kayıtlı foto da olmadığından Pazar günü 'hiç birşey yapmadık' diye yazıyorum. Mart ayının notlarının Mayıs sonunda yazıldığı belli oluyor mu? :)

Okul 'update'i vereyim. Duru'nun önümüzdeki sonbaharda okula başlamayağı sanki kesinleşti. Okulları ziyarete gidemiyoruz. Bunalmasın diye çok da üstelemiyoruz. Sınıf arkaşlarından bir kısmı bu yıl başlatyacaklar, ama onlar Duru'dan ortalama 10 ay büyükler... İstemiyorsa tek başına okulları ziyaret etmeyi hazır değil çocuk herhalde... Bowman'ın ikinci ziyaretine de, baktık olmuyor gitmedik. Salı'ya son bir özel okul daha var; ama açıkçası zorlamaya gerek yok. (Zaten 'okul ziyaret edicez' diyince, 'you're jokıng' diyor hatun ya... Sınıfının en büyüğü olsun başladığında, onun da avantajları var. Birçok kişi aynı konudan bahsetti.

Daycare'de gelecek yıl canı sıkılacak biraz ama, evde öğretiriz birşeyler artık...

Sabah 10'dan akşam 9'a duramaksızın eğlence

2008-03-09T21:43:00.000-07:00

Eski notlardan kısaca yazıyorum.

Cumartesi günü neredeyse 12 saatlik bir eğşence maratonu gibiydi. Sbaht Deniz geldi, bizde oynadılar, öğleden sonra beraber Luka'nın doğum gününe gittiler. Oradan akşamüstü Duru ile oynamya gitti. Bu eğlencelerin fotoğraf makinasında kaydı yok.

Eğlenceler sabah 10'da başlamış akşam 9'da eve dönene kadar sürdü. Eve geldiğimizde yorgunluğa rağmen 'kuduruk' modunda olduğumuz için 'yatma' moduna geçmemiz neredeyse bir saati buldu.

Fotoğraf eksikliğini ay başından bir fotoyla kapatalım. Duru, okula giderken elbise giymeyi tercih ediyor son zamanlarda; bunlardan bir tanesi, annesi sabah çıkmadan çekmiş, elbise çamura bulanmadan:

Bowman, Cuma, ve Boys!

2008-03-08T13:34:00.000-08:00

Geçen Çarşamba günü bir başka okul ziyaretimiz vardı. Duru, artık istemezse okul ziyaretlerine gitmeyeceğini farkettiği için, olay çıkararak okulları ziyaret etmiyor. Geçen gün başarıyla Bowman'ı da pas geçmiş. Cuma'ya tekrar gelin demiişler, ama thminen olmayacak. Biz de artık 'üstelemeyelim, gelecek yıla sınıfının en büyüğü olsun' havasına girdik zaten...

Cuma akşamı bizde Deniz Paşa ve Defne vardı. Hem büyükler, hem çocuklar eğlendik.

Cumartesi günü de jimnastik dersinden sonra ofise gittik beraber. İçerde Rüya ile birlikte biraz film, biraz boyama, biraz oyun eğleniyorlar. Biraz önce aralarında derin bir muhabbet geçiyordu, unutmamak hemen not alıyorum. Duru ve Rüya oğlanları sevmediklerine karar verdiler. 'We don't need boys; yeah, we don't like boys' diye bir karar çıktı içerden...

Pazar eglenceleri

2008-03-03T17:43:00.001-08:00

Cumartesi günü jimnastikten sonra babası ile beraber işe gitti yine Duru... Tap dance ve baleyi de seviyor, ama son yarım saatteki jimnastik kısmına bayılıyor bence Duru... Cok da atletik valla, kızım diye demiyorum.

Geçen günden kalma bir fotoğraf... Duru oyuncak olarak kendine temizlik aletleri seçti, bir alışveriş sırasında, evi temizlemesini öğrenecek diye hemen aldık :) Onları denerken:

Cumartesi çok eğlenceli geçmemiş olabilir, ama acısını Pazar günü çıkardık. Sabahtan bisiklet ile Shoreline'a gittik. Baba ve anne bisikletlerine bindiler, Duru da 'tahtarevan'ına bindi. (Uzun aradan sonra bisiklete binince, zorlanıyor insan arkadaki araba, yani tahtarevanı cekerken...) Kahvaltıdan sonra güneş altında, biraz gemi şeklindeki çocuk bahçesinde oynadık, sonra da artık geleneksel olduğu üzre ağaca tırmandık, anneye gösterdik nasıl tırmanabildiğimizi...

Eğlenceden önce, oyun parkında çıldırırken ve ağaca tırmanırken bir seri foto:

Eve dönüp biraz dinlendikten sonra, Disney'in 'Princess Wishes' adlı buz pateni gösterisine gittik. Çok önceden alınmış biletlerimiz vardı. Yüzlerce, hatta binlerce kız çocuğu, çoğu prenses elbiselerini de giymiş olarak oradaydı. 4-9 yaş arası kız çocuklarının 'rock konseri' gibi birşey bu... Hem Disney, hem prensesler, hem satılık oyuncak ve ıvır zıvır, hem buz patenı gösterisi, hem bangır bangır şarkılar... Duru bayıldı. Babası 'neden her seferinde prens prensesi öpüyor kardeşim' diye rahatsızlandı. (Yaşlandıkça bir garip oluyorum ya...) Prenseslerin hepsi, Mulan da dahil oradaydı. Sinderalla'yı en sona koymuşlar, dansın sonunda (her prenses prensi ile dans etti tabii ki...) arabasının tepesinden havaii fişsekler çıktı, vs vs... Böylece ara olduğunda 'Sinderalla yoktu, ama olsun, yine de çok güzeldi' diyen saf kızımın da dileği yerine gelmiş oldu.

Bir adet içi buz dolu Ariel kupası ve bir boyama kitabı ile kurtardık. Açıkcası, dişe dokunur bir oyuncak da yoktu hani... Duru çıkarken 'yine gelelim' diyip duruyordu.

Prens prenses konusu açılmışken Duru geçen gün annesine 'şimdi bizim dillerimiz birbirine değerse yucky olur' demiş. Annesi 'sen nerden öğrendin' deyince televizyondan gördüğünü söylemiş. Babasıyla komikli bir program seyrederken oldu herhalde... Dikkatimizi çekmemişti ama, farkettik ki, bu konuyu konuşmak için hazır değiliz. Acilen kitap almak lazım. Hazır olmalıyız. :)

Baba-kiz zamani

2008-02-25T13:31:00.000-08:00

Yerel dilde 'father-daughter (quality) time' diye tabir ediyoruz biz bunu...

Cumartesi aksamustu ofise geldi Duru... Bingo ve Ruya da ofistelerde beraber oynadilar, TV seyrettiler, beyaztahtaya resim cizdiler, yaramazlik yaptilar. Ofisten ciktiktan sonra gidip DVD aldik kendimize, oradan da roast beef sandvic alip eve gitti. Evde 'piknik yaptik, sandviclerimizi yedik, Dora seyrettik.

Pazar sabahi da -bu aralar civardaki Turkler arasinda cok fazla hamile var, first generation Turkish-American sayisinda artis devam ediyor, annemiz bir baska 'baby shower'a gitti, bu seferki sadece hanimlara imis- yine birlikte kahvalti yaptik, oyun oynadik, SNL seyrettik, Carrie Underwood'un diger sarkilarini tartistik (Duru hala en cok renk degistiren sarkisini seviyor; ismi 'before he cheese' olani :), babanin gobegine resim cizdik, arada uykumuz gelip kavga bile ettik.

Kavga konumuzu anlatayim. Golf seyrediyoruz, Tiger Woods buyuk farkla kazaniyor yine... Ben iceriye fareyi almaya gitmistim, Dudus birseyler cizmek istedi bilgisayarda, TV'de cok guzel bir reklam varmis. Duru seslendi bana... Yetisemedim. Bana 'geriye al' (skip it) dedi. Ve fakat HD yayinini o sirada antenden aldigimiz icin yayini 'geriye almak' mumkun olmadi. Fakat bunu Duru'ya anlatamadim. Bana inanmadi.

Cocuk, TV'de seyrettigimiz herseyi istedigimiz zaman durdurup geri alabilecegimizi dusunuyor. Uzun uzun Tivo'lari gosterip, anteni gosterip anlattim diycem ama, ekrandaki goruntu, HD anten ve Tivo'yu tam olarak birbirlerine bagladigini soyleyemeyecegim.

Bana inanmadi, tam o sirada annemiz gelmisti, ona sikayet etti. Sonra anlastik ama kacirdigimiz ilginc reklami goremedik. Inatcidir, ne oldugunu da soylemez.

Aksam babasi banyo yaptirdi onu, ama annes' bitirdi. Yuzunu daha sert temizliyorum galiba, ondan sikayetci cocuk :)

Aksam Bora'lara yemege gittik. Duru, Kayra, Lara ve Bora iyice kudurdular. Birkac normal foto asagida... King'e dördüncü ararkenki halleri; Duru dedesi (Aydın ya da Nahit, ikisi de olabilir) rolünde :)

Kızlar poz verirken:

Mini aktiviteler

2008-02-24T22:05:00.000-08:00

Son haftalardaki aktivitelerimizden çeşitli fotolar... Doğum günü eğlencelerinden sonra hızımızı alamadık, hediye olarak gelen oyuncakları açtık. Evin arkasında balon yaptık, şişenin tamamını bitirdik:

Akşam yemeğine Ulaş ve Su-mey'i ziyarete gitmiştik. Duru, Ulaş'a yanında götürdüğü bilgisayar oyunun öğretirken:

Duru şaklabanlık yaparken:

Ulaş'lardaki en büyük atraksiyonlardan biri minik köpekleri Bingo idi. Ofisten tanışıyorlar, eğlendiler beraber:

Şarkı listesi

2008-02-22T23:38:00.000-08:00

Tivo'da Grammy Awards kayıtlıydı, Duru'ya oradan birkaç parça dinletmek istedim. Hem başta Carrie Underpants (Duru öyle diyor, doğrusu Underwood) şarkı söylüyordu. Duru sahnenin renklerine bayıldı, önce sonra da şarkıya takıldı. 'Before he cheats...'

Annesinin arabasında da dinlemeye başladılar aynı şarkıyı, sözlerini de öğrenmiş. Güzel de söylüyor ha... Annesine parça belirli bir noktaya gelince, arabada dinlerken, 'anne burada şarkı kırmızı oluyor' diyormuş. Sanıyorum, bu parça Duru'nun ilk büyük konser tecrübesi oldu, her ne kadar evde seyretsek de... Çocuk konser heyecanı yaşadı. Biraz daha büyüse de konserlere götürsem ben onu...

Şarkı, konser deyince, annesi Duru'nun bu aralar Türk mühendislerden oluşan bir grupla şarkılar deniyor. Çalıştıkları parçalar şöyle:

Black Sabbath – Paranoid
Erkin Koray – Arap Saci
Haluk Levent – Kagizman
Iron Maiden – Wasting Love
Metallica – Fade to Black
Metallica – Oreon
Mor ve Otesi – Bir Derdim Var
Pentagram – Gunduz Gece
Ozlem Tekin – Degmez
Pamela – Istanbul

Bir başka doğum günü, bir başka park

2008-02-22T21:54:00.000-08:00

Duru'nun gittiği bir başka doğum gününden birkac foto... Yine Palo Alto'da bir park, yine CCSC arkadaşları ile beraber... Bu parkı çok beğendik biz; hem tırmanalım-kuduralım alanında daha önce görmediğimiz aletler vardı, ben salıncaklar çok yükseğe çıkıyordu, hem de çevre çok iyiydi.

Sırası ile Duru ve Nate salıncaklarda, daha önce görmediğimiz bir alet, ve yine garip bir alet daha (Duru ikisine de bayıldı). İkinci bindiğimizi şey dikey bir eksen etrafında yamuk bir şekilde dönüyordu ve dolayısıyla, üzerindeki şanslı (?) çocuk çok değişik ivmelere gark oluyordu (evet, mühendisim ben!). O yüzden çok sevdik herhalde...

Doğum izi / Strawberry hemangioma

2008-02-22T12:49:00.000-08:00

Duru'nun dudağındaki doğum izinin ne kadar değiştiği dikkatimi çekti geçen gün. Doğduktan birkaç hafta sonra çıkmış.

Nisan 2004'de, yanı 6 aylık kadarken çektiğim bir resim ile Aralık 2007'den bir resmi koyuyorum karşılastırma için, dikkat edince görünür halde... Aynen doktorun dediği gibi 5-6 yaşına kadar iyice kaybolacağa benziyor. Bu arada kizima kirmizi ruj hakkikaten çok yakışıyor :)

Two photos... One from April 2004, when Duru was 6 months old. The other from December 2007. Her strawberry hemangioma (lower lip) is almost gone. As her doctor mentioned years ago, it'll be probably gone completely by the time she's 5 or 6. In any case, red lipstick looks very good on her (yes, she has "princess lipsticks" already).

Cumartesi eglenceleri

2008-02-09T09:12:00.001-08:00

Teyzesinin gonderdiğı kutu geldi sonunda... 'USPS took their sweet time' İçinden neler neler çıktı Duru'ya... Hepsini denedi Düdüş, pantalonlu olanı belki Keys'i ziyarete giderken giyecekmiş, öyle dedi. Amin diyorum ne deyim.

Akşam CCSC'den arkadaşları geldi bize... Duru, Jordan ve Shai'ya dans oyununun nasıl oynanacağını gösterirken:

Okul degerlendirmeleri

2008-02-09T09:10:00.000-08:00

Baktığımız okulardan Keys'i ziyaret ettik Pazartesi günü... Başta biraz mırın kırın etti Duru, babası onu sınıfta bırakırken biraz ağladı. Okulu çok sevdik (ben yani :), ama babası diğer annebabalarla konuşurken Duru'nun arada yine mutsuz olduğunu öğrendi ve gidip Düdüş'ü aldı. Aktivitelere katılmış ama keyfi çok yokmuş. Salı günü tekrar gidicez. Her ne kadar birisi çok niyetli olmasa da...

Her ne kadar anaokuluna hazır olduğunu söylese de CCSC'deki hocaları (rapor kağıdına baktık geçen gün, hemen her şeyde durumu çok iyi), Duru gitmeyeceğini söylüyor. Bakalım ikna edebilecek miyiz? Çok da üzerine düşmek istemiyoruz aslında, sonra olay büyüyecek.

Jimnastik

2008-02-05T21:57:00.000-08:00

Annesi Duru'yu Lıttle Gym'e yazdırdı geçen gün demiştim ya... Duru'yu ben götürdüm
Little Gym'e Cumartesi... Nedir burası diye merak edenler için, ağ adresi hemen burada, ayrıca bir seri foto aşağıda...

Önce 'tap dance' ile başlıyorlar, buranın halk oyunlarından sayılır nede olsa... Önü arkası metal siyah ayakkabılarımız var, onlarla başlıyoruz. Sonrasında bale ayakkabılarımız giyip bale öğreniyoruz, son yarım saatte de, çıplak ayak egzersiz yapıyoruz ve aletli jımnastik öğreniyoruz.

Çocuklarını götüren biz anne babalar da camın arkasında onları seyrediyoruz hayran hayran... Hem çok disiplinli, hem de çok eğlenceli bir yer burası... Her aktiviteye heyecanla katılıyor Duru... Çok da eğleniyor görünüşe göre; öyle de söyledi zaten, 'çok eğleniyormuş, yine gelecekmiş.' Tap dance öğrenirken ve jimnastik hareketlerine başlamadan:

Bir tane de film burada...

Bir tane fotoğraf da Jonah ve Jordan'ın geçen hafta sonu olan doğum günlerinden... Hep beraber buz pateni yapmaya gidildi. Duru buzda:

Devlet okullari ve dans

2008-02-01T22:10:00.000-08:00

Iki konu birbirinden tamamen ilgisiz ama...

Sabahtan Duru'nun devlet ilkokullari icin basvuru formlarini vermeye gitti babasi... Cok erken gitmedigimiz icin -kendi mahallemiz disinda okul istiyoruz, normal kayitlardan sonra yer kalirsa cekilis olacak teorisi var, acele yok diye dusunduk- ve de ozel programlari isteyen velillerin cildirabilecegini hesaba da cok katmadigimiz icin, sabah 4.30 gibi olusmaya baslamis kuyruga 9'dan sonra girdigim icin, 4 saat kadar bekledim. Ama formlari sag salim teslim ettim. Elime 'basvurdu, bravo' belgesi falan da vermediler. Nasil takip edicez?

Duru'yi gecen gun annesi uc ayligina 'tap dance', bale ve jimnastik derslerine yazdirdi. Evet, ucu birarada imis; bir saate nasil sigdiracaklarini gorecegiz. Bugun 'denemek' icin gitti aksamustu... Once 'istemiyorum' dese de, okulu gordukten sonra begendigini soylemis ve eglencelere katilmis.

Eve geldigimde bana ayakkabilarini giyip ilk ogrendigi 'tap' hareketini gosterdi, bacaklarini nasil esnettigini ogrendim. :) Cok hevesli gibi...

Sonra geleneksel domino oynadik, yatakta zipladik, haftayi kapattik.

Carsamba aksami da evde annemiz yokken babayla uyumak durumu oldu. Oldu ama cok da kolay oldu denilemez, benim icin en azindan...

Dişçi, Bingo ve Domino

2008-01-27T21:53:00.000-08:00

İki tane foto ile başlayalım. Geçen cumartesi günü kız) Deniz ziyerete gelmişti, gün boyunca oynamışlar. Parka giderken ve oynadıklarının kanıtı:

Son günlerden birkaç not...
Günlerdir Duru'nun dişciye gideceği zaman neden koltuğa oturmayacağını tartışıyoruz.

Neler neler 'yazıyor' çocuk o koltuğa oturmamak için aklınız hayaliniz durur. Yok efendim koltukta 'germ' (mıkroplar) varmış da, zaten dişlerini fırçalıyormuş da, yanında oyuncak köpeğini götürecekmiş, köpek onu koltuğa oturmaya zorlayınca Alicia'yı ısıracakmış da, neler neler...

Sabahtan değişiklik olsun diye Pınar'ın arabasını 'ya biz bu elektrik aksamını tam beceremiyoruz, German Engineering diye sattığımız şey sadece motor kısmı için geçerli valla' konulu tamir için 'dealer'a götürdük. Arabanın elektrikle ilgili ya 3 ya da 4. 'recall'u bu... Arabayı almadan önce de dişçiye gittik hep beraber... Önce oldukça çekingen davranan Duru, yavaş yavaş Alicia ile muhabbete başladı, prensesleri anlattı. Alicia da kızı ile birlikte Disneyland'e gitmiş, ortak konu buldular.

Neyse sonunda kavgasız ağlamasız koltuğa -annemiz ile birlikte- oturduk, dişlerimizi kontrol ettirdik. Dişlerin sayısının yüz değilde 20 tane olduğunu gördük. Hatta hatta dişlerimizi temizlettik, çukulata tadında temizleyici ile... Tamamen Alicia'nın marifetine baplıyorum ben bu sonucu... Dr. Lew Duru'nun dişlerini sayarken:

Cuma akşami Duru'lardaydık. Deniz Paşa da oradaydı. Çok oynadıklar, çok geç yattılar.

Cumartesi gününün eğlencesi Bingo idi. Ofise gitti babası ile Duru; annemiz artık Cumartesi günleri heavy metal söylemeye Campbell'da stüdyoya gidiyor. (Uydurmuyorum, iki haftadır, Black Sabbath, Iron Maiden çalışıyorlar.) Ofiste biraz kitap okuduk (Introduction to Python), biraz tahtaya yazılar yazdık, şekiller çizdik, Calliou bilgisayar oyunu oynadık, defterimize yazı yazdık, babamız o arada iki üç bug temizledi, LeapTag'a video ekledi. Sonra Ulaş abi köpeği Bingo'yu getirdi. Aman ne eğlendik!

Duru 'okul günleri de' babası ile ofise gelecekmiş, öyle dedi.

Pazar günü de çeşitli eğlencelerle geçti. Kahvaltı'dan sonra (son günlerde Brian's Reataurant'a dadandık biraz... Los Altos'da hep gittiğimiz diner'ın yeni şubesi..) Trader Joe's'da süt seçmek, şarap almak, çukulata aramak gibi ;)

Ama son günlerdeki en büyük eğlencemiz Domino... İki ayrı setimiz var: Dora seti ve böcekli olan... Bazen iki kişi, bazen üçümüz beraber oynuyoruz. Çoğunluk Duru kazanıyor. Arada bir hile yapışı var, görmelik... Çift olanlar eline gelsin diye, onları karıştırır gibi yapıyor, nedense aynı taşlar hep Duru'ya geliyor. Uyanık!

Bir de son birkaç haftadır yatmadan önce babası ile azıyor. Neredeyse geleneksel olan bazı oyunlarımız var. Yatmadan hepsinden kaç tane yapacağımızı tartışıyoruz uzun uzun... Örneğin, iki tane yükseğe zıplamaca yatakta (gerçekten oldukça atletik galiba Duru, hafta sonları bahçelerde koşamayınca daralıyor çocuk, jımnastiğe gitse çok iyi olacak galiba...), bir tane 'dizzy' (babası onu iyice döndürüyor, yere bırakıyor, Duru annesine ya da yatağa doğru yürümeye çalışıyor), iki tane 'drop' (uçarak gelip yatağa düşüyoruz, babanın beline bire bir iyi geliyor ;) ve de bir tane 'hide and seek' (annesi gözlerini kapıyor, Duru -yatağa- saklanıyor, sonra biz yatakta kedi var zannederken, Duru çıkıyor yorganın altından) oynuyoruz yatmadan... Sadece bir iki tane ile sınırlı olacak bu oyunlar, üçe beşe çıkıyor tabii...

Annesinin geçen gün evden çıkmadan çektiği bir fotoğrafla bitirelim: